Monday, December 31, 2012

2012

பத்துப் பதினைந்து வருடத்து முயற்சியில் ஒரு மலையுச்சிக்குப் போன மிதப்பில், கவனம் சிதறியோ அல்லது கால் இடறியோ தலை குப்புற விழுந்து, அந்த அடி தந்த காயத்தையும், அது தந்த வேதனையையும் உள் வாங்கி, நிதானித்து வலியோடு எழுந்து நின்றது 2011 என்றால், காயங்களை ஆற்றி மெல்ல இயல்புக்குத் திரும்பி மீண்டும் மலை உச்சியை நிமிர்ந்து பார்க்கவும், அதன் மீது மீண்டும் ஏறவும் தீர்மானித்தது 2012. 

மெல்ல மெல்ல உயரம் போவது சாதனை, உயரத்தில் இருந்து தொபீரென கீழே விழுவது வேதனை....இரண்டையும் அனுபவிக்கும் வாய்ப்பு எல்லோருக்கும் வாய்க்காது. இரண்டையும் பார்த்தாயிற்று.வெயிலின் அருமையை நிழலிலும், நிழலின் அருமையை வெயிலிலும் தெரிந்து கொண்ட வகையில் நான் பாக்கியவான். 

அந்த வகையில் இத்தோடு தொலைந்தான் என நினைத்தவர்களுக்கு ஏமாற்றத்தையும், அட அதற்குள் எழுந்து விட்டானே என்றவர்களுக்கு ஆச்சர்யத்தையும் தர முடிந்ததுதான் இந்த ஆண்டின் ஒரே சாதனை.

புத்தாண்டில் இதையெல்லாம் செய்யப் போகிறேன் என இப்போது பட்டியலிடுவதை விடவும் , இந்த வருடத்தில் இதையெல்லாம் சாதித்திருக்கிறேனென  வருட முடிவில்  பதிவெழுதவே விரும்புகிறேன்.

அனைவருக்கும் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்.

Wednesday, December 19, 2012

யாருடா மகேஷ்!

சமீப மாதங்களில் புதிய இயக்குனர்கள் பளிச்சென கவனம் கவர ஆரம்பித்திருக்கின்றனர்.”அட்டகத்தி” “பீட்சா”, “நடுவுல கொஞ்சம் பக்கத்தை காணோம்” வரிசையில் இப்போது “யாருடா மகேஷ்” என்ற பெயரில் ஒரு படம். ட்ரெய்லரே வித்தியாசமாய் செய்திருக்கிறார்கள். “ஆரண்ய காண்டம்” படத்திற்குப் பின்னர் என்னை கவர்ந்த வித்த்யாசமான ட்ரைலர் இதுதான்...

Sunday, December 16, 2012

கோர்ட்டுக்குப் போறேன்...


நீண்ட கால முதலீடாய் இருக்கட்டுமே என 2004ல் ஒரு கிரவுண்ட் இடம் வாங்கிப் போட்டிருந்தேன். 2005ல் வாக்கில் அந்த இடத்துக்கு பின்னால் இருந்த இடத்தினர் என் இடத்தை பாதையாக உபயோகிப்பது தெரியவந்து, அவர்களிடம் முறையாய் சொல்லிப் பிரயோசனமில்லாததால், என் இடத்தில் அவர்கள் நுழைய நீதி மன்றத்தில் தடையானை வாங்கியிருந்தேன்.

இப்போது 7 ஆண்டுகள் கழித்துதான் அந்த வழக்கு விசாரணைக்கு வருகிறது. போன வாரம் வக்கீலிடம் இருந்து அழைப்பு வந்த போது அந்த விவகாரத்தை நான் மறந்தே போய் விட்டிருந்தேன்.இதோ நீதி மன்றத்துக்கு கிளம்பிக் கொண்டிருக்கிறேன். இன்றைய பொழுது நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளை வேடிக்கை பார்ப்பதில் கழியும்/தொலையும்.

Monday, December 10, 2012

பாரதி நாள்!



....உங்களுக்குத் தொழிலிங்கே அன்புசெய்தல் கண்டீர்!


ட்ரெய்லர் - http://www.musaravanakumar.com/


இதுவரை எழுதியதையும், இனி எழுதப் போகிறவைகளையும் ஒரே இடத்தில் குவித்து வைக்கும் முயற்சியின் முதல் படியாக எனது சொந்தத் தளத்தினை உங்கள் பார்வைக்கு வைக்கிறேன். 


இது வெறும் ட்ரெய்லர்தான்....இனிமேல் நீங்கள் தரப்போகும் ஆலோசனைகள் மற்றும் விமர்சனங்களைக் கொண்டு கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் மெயின் பிக்‌ச்சரை கட்டமைக்க உத்தேசித்திருக்கிறேன்.



Sunday, December 9, 2012

Make Your Own Diary With Notepad!


Most of the people know that notepad is used to create and modify plain text. But very little of them know about its useful applications. It has many tricks. In this post I am gonna show a small trick of notepad.



You can make a diary using notepad. To do so simply follow the steps below:

1. Open notepad 
2. Type .LOG 
3. Save it as Diary or any other desired name as your choice. (Make sure that your file format is .txt)

Now when you open up this file, each time it will insert the date and time of opening the file just as below:


"கடல்"....ட்ரெய்லர்!

Saturday, December 8, 2012

விக்கிரமாதித்யன் என்றொரு வித்தைக்காரன்




இப்போதெல்லாம் கவிதைகளை அல்லது அதை எழுதுவதாய் சொல்கிறவர்களைக் கண்டாலே தலை தெறிக்க ஓடிவிடுவது என் வாடிக்கை. அந்த அளவுக்கு சமகால கவிஞர்களாலும், கவிதைகளினாலும் பாதிக்கப் பட்டிருக்கிறேன்.இது மாதிரித் தருணங்களில் நான் முற்பகல் செய்தது எனக்கு பிற்பகலில் விளைகிறது என ஆறுதல் சொல்லிக் கொள்வதுண்டு. 

வாழ்க்கையின் போக்கில், அதனோடு ஊடாடுவதின் பயனாய் பிறக்கும் அக தரிசனமே கவிதை. அது கருத்தாகவோ, உளறலாகவோ, ஏன் எதுவாக வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம். பெரும்பாலான இன்றைய கவிதையாளர்கள் இந்த அடிப்படை தெரியாதவர்கள் அல்லது  மறந்து விட்டவர்கள்

விக்கிரமாதித்யனின் கவிதைகளின் ஊடே இத்தகைய தரிசனங்களை நம்மால் உள்வாங்கிட முடியும்.அபத்தக் குப்பைகளின் நடுவே அவ்வப்போது அற்புதங்களை கண்டெடுப்பதைப் போலத்தான் நானும் விக்கிரமாதித்யனை கண்டெடுத்தேன். தான், தன்னுடைய சமூகம், அதன் அரசியல் என்கிற மூன்று தளங்களின் ஊடாக இவரது பாடுபொருள்கள் அமைந்திருக்கின்றன.பெரும்பாலும் தன்னுடைய சமகால வாழ்வியல் சிக்கல்களின் அவலங்களையும், அனுபவங்களுமே கவிதையாய் வடித்திருக்கிறார்.

 பாரதிக்குப் பிறகு பாசாங்கில்லாத சுதந்திர கவிஞன்/மனிதன் என்றால் இவரைத்தான் சொல்லுவேன். ஆனால் இவரோ தன்னை புதுமைபித்தனின் வாரிசாய் சொல்லிக் கொள்கிறார். 

போய்ச் சேர்ந்தான் புதுமைப் பித்தன்
வந்து நிற்கிறான் விக்ரமாதித்யன்  

இவரது வார்த்தைச் சிக்கனமும், அதை வாசிக்கும் போது நமக்குள்  அடுக்கடுக்காய் விரியும் யோசனைகளும் வாய்பிளக்க வைப்பவை. 

1947ல் பிறந்த இவர், மளிகைக்கடைப் பையன், சித்தாள், இட்லி-வடை விற்பவன், சலவைநிலைய எடுபிடி, மெத்தைக்கடைப் பையன், காயலான்கடை உதவியாள், ஓட்டல்-க்ளீனர், சர்வர், கட்பீஸ் ஸ்டோர் பணியாள், குன்றகுடி ஆதின அட்டெண்டர், ஜலகன்னி, தம்போலா, வளையமெறிதல் ஸ்டால்களில் கேஷியர், சீட்டு கிளப் கேஷியர், ஊர் ஊராகப் போய் புத்தக வியாபாரம், அச்சக உதவியாளர், பிழை திருத்துபவர், துணையாசிரியர், பொறுப்பாசிரியர் என கட்டுப் பாடுகளற்ற நாடோடி வாழ்க்கை வாழ்ந்திருக்கிறார்.இப்போது சினிமாவிலும்  தலை காட்ட ஆரம்பித்திருக்கிறார்.

எனக்கு மிகவும் பிடித்த அவரின்  சில வரிகளை மட்டும் இங்கே தொகுத்திருக்கிறேன்.

உன்னுள் இருக்கும் அந்த மிருகம்
உன்னுள்
வாழும்
அந்த மிருகம் எப்படி இருக்கிறது
இரை
போட்டுத்
தூங்கப்பண்ணிவிட்டாயா
சங்கிலியால்
கட்டிப்
போட்டு வைத்திருக்கிறாயா
யாரையும்
கடித்துக்
குதறிவிடாது பார்த்துக்கொள்கிறாயா
வேண்டிய நேரத்தில்
வேண்டியது
செய்து கொடுக்கிறாயா
உன்னையே
விழத்தட்டி
உயிரை வாங்கிவிடும் பார்த்துக்கொள்.


அவன் திருட
இவன் திருட
அதையெல்லாம் பார்த்து
நீயும் திருட
நான் மட்டும்
எப்படிச் சாமியாராய் இருக்க

இந்த
மூடன் ஏதோ விசாரிக்க
அந்த
இரண்டுங்கெட்டான் என்னவோ விளக்கம் சொல்ல
போதும் போதுமென்றாகி
பிராந்திக் கடைக்குப் புறப்பட்டு விட்டேன்
மத்தியில்
மாட்டிக்கொண்ட நான்.

அன்று
மறதியில்
இன்று
போதையில்
செருப்பு தொலைவது மட்டும்
மாறவே இல்லை.

விலைகூவி விற்கலாம்
இருக்கிறது சரக்கு எல்லோருக்குமாக
ஒருசிறு பிரச்சனை
வியாபாரி அல்ல நான்
வீணாக அழிந்தாலும் கலைஞன் தான்

விரும்பியது நதிக்கரை நாகரீகம்
விதிச்சது நகர நாகரீகம்

சுமைதாளாது
முறிந்ததென் அச்சு,
பால் விஷமானது போலென் இருப்பு
கர்ணனைக் கொன்றது போல
கொல்கிறார்கள் என்னையும்

கைபட
தளர்வது முலை
கவலைப்பட
தளர்வது மனம்

விக்கிரமாதித்யனின் எழுத்துக்களை இப்படி நிறையவே பட்டியலிடலாம். இது வரை பதினாறுக்கும் மேற்பட்ட கவிதை தொகுப்புகளும், இரண்டு சிறுகதை தொகுப்பும், ஏழு கட்டுரை தொகுப்புகளும் எழுதியிருக்கிறார். மிகவும் குறுகிய தமிழ் இலக்கிய வட்டம் தாண்டி வெகுசனத்திற்கு இவரது படைப்புகள் போய்ச் சேரவில்லை என்கிற ஆதங்கம் எனக்கு நிறையவே உண்டு.எந்த தேசத்தில் மேதைகள் மதிக்கப்படவில்லையோ அவர்கள் அங்கே மீண்டும் பிறப்பதில்லை. 

இதை வாசிக்கும் யாரேனும் ஒருவராவது விக்கிரமாதித்யனின் எழுத்துக்களை காசு  கொடுத்து வாங்கி வாசித்தால் அது சமகால தமிழ் இலக்கியத்துக்குச் செய்த சேவையாக இருக்கும். இந்த பதிவை எழுதிய எனது நோக்கமும் நிறைவேறியதாயிருக்கும். 

(இன்னும் ஒரு மாதத்தில் சென்னை புத்தக சந்தை துவங்க இருக்கிறது என்பதை இந்த இடத்தில் நினைவு படுத்திட விரும்புகிறேன்.) 

Thursday, December 6, 2012

எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்!...."வெள்ளியம்பலம்"





எனக்கு மட்டுமே தெரிந்ததாய் நான் நம்பிக் கொண்டிருக்கும் தகவல்களை "எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்" என்கிற தலைப்பில் தொகுத்து வைக்கலாமென தோன்றியதன் பலனையே இப்போது வாசித்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்.இந்த வரிசையில் துவக்கமாய்  மீனாட்சி அம்மன் கோவிலைப் பற்றிய ஒரு தகவல்.

ஆதியில் மீனாட்சிக்கும், அதன் பின்னர் சொக்கநாதருக்குமென இரண்டு சிறு கோவில்களும், தாமரைக் குளம் என அறியப்படும் பொற்றாமரைக் குளம் மாத்திரமே இருந்தன. மதுரையை ஆண்ட மன்னர்கள் தங்கள் காலத்தில் ஒவ்வொன்றாய் எடுத்துக் கட்டிய பல தனித் தனி கோவில்களின் தொகுப்புதான் இன்றைய மீனாட்சி அம்மன் கோவில் வளாகம்.

சொக்கநாதர் சன்னிதியில் நுழையும் போது, வலது பக்கத்தில் பத்து கைகளுடன் ஆளை அடிக்கும் கறுப்பில், பத்துப் பன்னிரெண்டு அடி உயரத்தில் அம்சமான நடராஜரையும் அவருக்கு இடது பக்கத்திலேயே சிவகாமித் தாயார் வலது பக்கத்தில் வித்யாசமான தோற்றத்தில் பதஞ்சலி முனிவரின் சிலைகளை பார்க்கலாம். இப்போது அந்த இடத்தை அங்குலம் விடாமல் வெள்ளித் தகடு போர்த்தி வைத்திருக்கிறார்கள். இதற்கு வெள்ளியம்பலம் என்றொரு பெயரும் உண்டு. வழக்கமான நடராஜர் சிலை போலல்லாது இவர் கால் மாறிய நிலையில் நின்றிருப்பார்.

ஏன் வழக்கமான பாணியில் நிற்காமல் கால் மாறி நிற்கிறாரென யாரும் சந்தேகம் கேட்டால், இருக்கவே இருக்கிறது இரண்டு புராணக் கதைகள். மதுரையில் திருமணத்துக்கு வந்த பதஞ்சலி முனிவர் தினமும் சிதம்பரம் நடராஜரின் ஆடல் கோலத்தை பார்க்காமல் சாப்பிட மாட்டாராம். இது தெரியவந்த சொக்கநாதர் ஆடிய நடன கோலமே மதுரையின் நடராஜர் என்பதாய் ஒரு புராணமும். எத்தனை நாளைக்குத்தான் ஒரே காலில் நிற்பீர்கள், கால் வலிக்குமோ என சிவனிடம் கவலைப் பட்ட பாண்டிய மன்னரின் கவலை(!)யை போக்க கால் மாறி நின்றதாய் இன்னொரு புராணமும் உண்டு. 

இனி மேட்டருக்கு வருவோம்....

ஆதியில் இந்த நடராஜர் கோவில் தனியேதான் இருந்தது. எப்படி சொக்கநாதர் சன்னிதியின் நேரெதிராய் கிழக்கு கோபுரம் அமைந்திருக்கிறதோ அவ்வாறே  நடராஜருக்கு நேரெதிராய் தெற்கு கோபுரம் அமைந்திருந்தது. நாயக்கர்கள் காலம் வரை இந்த நிலைதான் இருந்தது. நாயக்கர் காலத்தில் நடராஜரின் பார்வையின் உக்கிரத்தால்(!) தெற்கு வாயில் பக்கம் இருந்தவர்களுக்கு பாதிப்பு உண்டாவதாக அப்போதைய ஆட்சியாளர்கள் கருதியதால், நடராஜருக்கும் வாசலுக்கும் இடையே ஒரு பிள்ளையாரை வைத்தனர். அந்த பிள்ளையார்தான் இன்றைய முக்குருனி விநாயகர்.

இந்த விநாயகர் சிலையானது திருமலை நாயக்கர் தன் அரண்மனை கட்ட மண்ணெடுத்த இடத்தில்(வண்டியூரில்) புதையுண்டு இருந்ததாய் ஒரு கருத்து இருக்கிறது. இந்த சிலையை வைத்த பின்னரே தெற்குவாயில் பக்கம் இருந்தவர்களுக்கு பாதிப்பு இல்லையாம். நாயக்கர்களின் காலத்தின் பிறகு முஸ்லிம் மன்னர்களின் படையெடுப்பில் கோவிலை காக்க வேண்டி சொக்கநாதர் மற்றும் நடராஜர் கோவில்கள் இனைக்கப் பட்டு தற்போதுள்ள சுற்றுச் சுவரும், கட்டுமானங்களும் உருவாக்கப் பட்டனவாம்.

அடுத்த முறை மீனாட்சி அம்மன் கோவிலுக்குப் போகும் போது நான் சொன்ன இந்த விவரங்களை கவனித்துப் பாருங்கள்.


Wednesday, December 5, 2012

அறிவித்தல்

எனது ட்விட்டர் மற்றும் முகநூல் கணக்குகளை முடக்கி ஒரு வாரமாகிறது. இனி அவ்விடத்தில் வெறும் பார்வையாளனாய் மட்டுமே கடந்து போக தீர்மானித்திருப்பதால்,  எனது எழுத்துக்கள் இவ்விடத்தில் மட்டுமே பதியப் படும். பகிரப்படும்.

புரிதலுக்கு நன்றி.

- சரவணக்குமார்.

Monday, November 26, 2012

தமிழ் எண்களும், தமிழர் அளவை முறைகளும்


தமிழ் எண் வடிவங்கள்

தமிழ் எண்கள்



* ௧ = 1
* ௨ = 2
* ௩ = 3
* ௪ = 4
* ௫ = 5
* ௬ = 6
* ௭ = 7
* ௮ = 8
* ௯ = 9
* ௰ = 10
* ௰௧ = 11
* ௰௨ = 12
* ௰௩ = 13
* ௰௪ = 14
* ௰௫ = 15
* ௰௬ = 16
* ௰௭ = 17
* ௰௮ = 18
* ௰௯ = 19
* ௨௰ = 20
* ௱ = 100
* ௱௫௰௬ = 156
* ௨௱ = 200
* ௩௱ = 300
* ௲ = 1000
* ௲௧ = 1001
* ௲௪௰ = 1040
* ௮௲ = 8000
* ௰௲ = 10,000
* ௭௰௲ = 70,000
* ௯௰௲ = 90,000
* ௱௲ = 100,000 (lakh)
* ௮௱௲ = 800,000
* ௰௱௲ = 1,000,000 (10 lakhs)
* ௯௰௱௲ = 9,000,000
* ௱௱௲ = 10,000,000 (crore)
* ௰௱௱௲ = 100,000,000 (10 crore)
* ௱௱௱௲ = 1,000,000,000 (100 crore)
* ௲௱௱௲ = 10,000,000,000 (thousand crore)
* ௰௲௱௱௲ = 100,000,000,000 (10 thousand crore)
* ௱௲௱௱௲ = 1,000,000,000,000 (lakh crore)
* ௱௱௲௱௱௲ = 100,000,000,000,000 (crore crore)


தமிழ் எண்வரிசையும் அளவீட்டு முறைகளும்

ஏறுமுக எண்கள்
**************
1 = ஒன்று -one
10 = பத்து -ten
100 = நூறு -hundred
1000 = ஆயிரம் -thousand
10000 = பத்தாயிரம் -ten thousand
100000 = நூறாயிரம் -hundred thousand
1000000 = பத்துநூறாயிரம் - one million
10000000 = கோடி -ten million
100000000 = அற்புதம் -hundred million
1000000000 = நிகர்புதம் - one billion
10000000000 = கும்பம் -ten billion
100000000000 = கணம் -hundred billion
1000000000000 = கற்பம் -one trillion
10000000000000 = நிகற்பம் -ten trillion
100000000000000 = பதுமம் -hundred trillion
1000000000000000 = சங்கம் -one zillion
10000000000000000 = வெல்லம் -ten zillion
100000000000000000 = அன்னியம் -hundred zillion
1000000000000000000 = அர்த்தம் -?
10000000000000000000 = பரார்த்தம் —?
100000000000000000000 = பூரியம் -?
1000000000000000000000 = முக்கோடி -?
10000000000000000000000 = மஹாயுகம் -????????????????

இறங்குமுக எண்கள்
*****************
1 - ஒன்று
3/4 - முக்கால்
1/2 - அரை கால்
1/4 - கால்
1/5 - நாலுமா
3/16 - மூன்று வீசம்
3/20 - மூன்றுமா
1/8 - அரைக்கால்
1/10 - இருமா
1/16 - மாகாணி(வீசம்)
1/20 - ஒருமா
3/64 - முக்கால்வீசம்
3/80 - முக்காணி
1/32 - அரைவீசம்
1/40 - அரைமா
1/64 - கால் வீசம்
1/80 - காணி
3/320 - அரைக்காணி முந்திரி
1/160 - அரைக்காணி
1/320 - முந்திரி
1/102400 - கீழ்முந்திரி
1/2150400 - இம்மி
1/23654400 - மும்மி
1/165580800 - அணு --> ≈ 6,0393476E-9 --> ≈ nano = 0.000000001
1/1490227200 - குணம்
1/7451136000 - பந்தம்
1/44706816000 - பாகம்
1/312947712000 - விந்தம்
1/5320111104000 - நாகவிந்தம்
1/74481555456000 - சிந்தை
1/489631109120000 - கதிர்முனை
1/9585244364800000 - குரல்வளைப்படி
1/575114661888000000 - வெள்ளம்
1/57511466188800000000 - நுண்மணல்
1/2323824530227200000000 - தேர்த்துகள்

அளவைகள்
----------------
நீட்டலளவு
**********
10 கோன் - 1 நுண்ணணு
10 நுண்ணணு - 1 அணு ==> 10 Ångströms = 1 nanometer ?!!
8 அணு - 1 கதிர்த்துகள்
8 கதிர்த்துகள் - 1 துசும்பு
8 துசும்பு - 1 மயிர்நுணி
8 மயிர்நுணி - 1 நுண்மணல்
8 நுண்மணல் - 1 சிறுகடுகு
8 சிறுகடுகு - 1 எள்
8 எள் - 1 நெல்
8 நெல் - 1 விரல்
12 விரல் - 1 சாண்
2 சாண் - 1 முழம்
4 முழம் - 1 பாகம்
6000 பாகம் - 1 காதம்(1200 கெசம்)
4 காதம் - 1 யோசனை

பொன்நிறுத்தல்
************
4 நெல் எடை - 1 குன்றிமணி
2 குன்றிமணி - 1 மஞ்சாடி
2 மஞ்சாடி - 1 பணவெடை
5 பணவெடை - 1 கழஞ்சு
8 பணவெடை - 1 வராகனெடை
4 கழஞ்சு - 1 கஃசு
4 கஃசு - 1 பலம்

பண்டங்கள் நிறுத்தல்
*****************
32 குன்றிமணி - 1 வராகனெடை
10 வராகனெடை - 1 பலம்
40 பலம் - 1 வீசை
6 வீசை - 1 தூலாம்
8 வீசை - 1 மணங்கு
20 மணங்கு - 1 பாரம்

முகத்தல் அளவு
*************
5 செவிடு - 1 ஆழாக்கு
2 ஆழாக்கு - 1 உழக்கு
2 உழக்கு - 1 உரி
2 உரி - 1 படி
8 படி - 1 மரக்கால்
2 குறுணி - 1 பதக்கு
2 பதக்கு - 1 தூணி

பெய்தல் அளவு
*************
300 நெல் - 1 செவிடு
5 செவிடு - 1 ஆழாக்கு
2 ஆழாக்கு - 1 உழக்கு
2 உழக்கு - 1 உரி
2 உரி - 1 படி
8 படி - 1 மரக்கால்
2 குறுணி - 1 பதக்கு
2 பதக்கு - 1 தூணி
5 மரக்கால் - 1 பறை
80 பறை - 1 கரிசை
96 படி - 1 கலம்
120 படி - 1 பொதி.

Tuesday, November 6, 2012

மரணத்தின் நுண்ணரசியல்....


சென்னையின் பிரபல மருத்துவமனை ஒன்றில் இருந்து இதனை தட்டிக் கொண்டிருக்கிறேன். இது போன்ற சூழலுக்கு வரும் போதுதான் மரணம் பற்றிய சிந்தனைகளே வருகிறது. மரணத்தின் நுண்ணரசியல் மீது நமக்கு எப்போதும் ஒரு பயம் கலந்த மரியாதை உண்டு. அதனால்தான் இதைப் பற்றி யாரும் வெகுவாய் யோசிப்பதுமில்லை, எழுதுவதுமில்லை.

மரணம் என்பது என்ன என்கிற கேள்விக்கு, இதுதான் பதிலென தீர்க்கமாய் எந்த விளக்கமும் இல்லை.அவரவர் வசதிக்கு ஏற்ப ஒரு விளக்கத்தை உருவாக்கிக் கொள்ளும் வாய்ப்பை மரணம் நமக்கு தந்திருக்கிறது. இது ஒரு புதிர் விளையாட்டு மாதிரித்தான். மரணம், மரணத்தின் ஊடே, மரணத்தின் அப்பால் என ரகசியங்கள் ஒன்றின் ஊடே ஒன்றாய் புதைந்திருக்கின்றன.

ஓஷோ மரணத்தை விடுதலை என்கிறார். நான் நிரந்தரமானவன் அழிவதில்லை, எந்த நிலையிலும் எனக்கு மரணமில்லை என்கிறார் கவியரசர் கண்ணதாசன்.சுஜாதாவோ நினைவுகள் அழிவதை மரணம் என்கிறார்.பகவத் கீதையோ பிறந்தவன் இறப்பதும், இறந்தவன் பிறப்பதும் நிச்சயமென்கிறது. இந்த வரிசையில் எனக்கும் கூட மரணம் குறித்து சில கருத்துக்களும் தீர்மானங்களும் உண்டு. 

மரணம் என்பது ஒரு வகையான அக தரிசனம் என்றே கருதுகிறேன். நம்மைச் சுற்றி நடக்கும் ஒவ்வொரு மரணமும் நமக்கு ஏதோ ஒன்றை உணர்த்துகிறது அல்லது நினைவூட்டுகிறது.இந்த நினைவூட்டல்களின் ஊடே நமக்கு ஏதோ ஒரு செய்தி உணர்த்தப் படுகிறது. அதனை உள்வாங்குவதிலும், உணர்வதிலும்தான் வாழ்வதன் ரகசியம் புதைந்திருக்கிறது என நம்புகிறேன். நமக்கு தொடர்பில்லாத மரணங்களை பல சமயங்களில் நாம் கவனிப்பதேயில்லை, ஒரு ப்ச்ச் என்கிற உச்சரிப்போடு கடந்து போக பழகிவிட்டோம். 

என்னுடைய புரிதலில் மரணம் என்பது எப்போதும் முடிவாக இருக்க முடியாது. அதொரு தொடர் ஓட்டம் போலத்தான் குறியிடப் பட்டிருக்கிறது. இன்று என்னுடைய பாட்டனார் உயிரோடு இல்லை,அவருடைய தொடர்ச்சியாக, ஏன் பலவகையில் அவருடைய பிரதி பிம்பமாய் என்னுடைய தந்தை இன்றும் இருக்கிறார். என்னுடைய தகப்பனாரின் பிரதியாய் நான் இருக்கிறேன்.இப்படி ஏதோ ஒரு வகையில் எதோ ஒன்றின் ஊடாக நாம் வாழ்ந்து கொண்டேதான் இருக்கப் போகிறோம். நம்முடைய ஜீன்கள் இன்னமும் எத்தனையெத்தனையோ தலைமுறைகளின் ஊடே தொடரத்தான் போகிறது.

காமம், குரோதம், லோபம், மூர்க்கம், மதம், மாச்சரியம் என நமக்குள் ஊறியிருக்கும் ஆறு குணங்களின் ஊடே மரணமும் நம்மோடு வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறது. மரணம் ஞானத்திற்கு மிக நெருக்கமாக இருக்கிறது. வாழ்க்கையின் வெற்றிப்படிகளுக்கு ஆதாரமாகவும் இருக்கிறது என்பதை  நம்மில் பலரும் உணர்வதேயில்லை. இந்த வகையில் மரணத்தை ஒரு பெருந் தத்துவமாய் அணுகிடலாம்.

(மருத்துவமனை வளாகத்தில், சாவின் நெடி நிறைந்த சூழல் எனக்குள் நிறைத்த கலவையான உணர்வுகளை ஆவணப் படுத்துவதே இந்த பதிவின் நோக்கம். என் கருத்துக்களில் கோர்வை இல்லாமலிருக்கலாம்......நேர்மை இருப்பதாய் நினைத்து பதிவாக்கியிருக்கிறேன்.)

Saturday, October 27, 2012

Notting Hill - "How Can You Mend A Broken Heart"

சில படங்களை எத்தனை தடவை பார்த்தாலும் அலுப்பதேயில்லை. ஒவ்வொரு முறையும் ஏதோவொரு புதிய அனுபவத்தை தரக்கூடியவை. அந்த வகையில் இன்று எத்தனையாவதோ தடவையாக Notting Hill பார்த்தேன்.




பிரிட்டனில் புத்தக கடை வைத்திருக்கும் ஒரு சாமானியனுக்கும், பிரபல அமெரிக்க நடிகை ஒருத்திக்குமான காதலை கவிதையாய்ச் சொல்லும்  ஒற்றை வரி  கதைதான் Notting Hill.

ஜூலியா ராபர்ட்ஸின் ஆகச் சிறந்த படங்களில் இதுவும் ஒன்று என அடித்துச் சொல்லலாம். ச்சட்சட்டென மாறும் முகபாவங்கள் அவற்றின் ஊடே அவர் சொல்ல வரும் விஷயஙகள் என இந்த படத்தின் நெடுகே அவரது பங்களிப்பு மகத்தானது. 

ஹூயூக் க்ராண்ட் வழக்கம் போல அப்போதுதான் தூங்கி எழுந்தவன் போலொரு முகபாவத்தோடு படம் முழுக்க உலா வந்தாலும், அந்த க்ளைமேக்ஸ் காட்சிகளில் அசத்தியிருப்பார். நம்மூர் நடிகர் கார்த்திக்கின் பல மேனரிசங்கள் இவருடைய நடிப்பில் இருப்பதை கவனிக்கலாம்.

இந்த பதிவை எழுதுவதன் நோக்கமே, இந்த படத்தோடு தொடர்புடைய மூன்று பாடல்களைப் பற்றித்தான். 

முதல் பாடல் பிரபல அமெரிக்க பாடகரான "Al Green" 1970 களில் பாடிய பாடலான "How Can You Mend a Broken Heart" என்ற பாடல். தமிழைத் தாண்டிய வெளியில் நான் பின் தொடரும் மிகச் சில பாடகர்களில் "Al Green" ம் ஒருவர். இந்த படத்தின் கதைக்கும், இந்த பாடல் தரும் உணர்வுகளுக்கும் அத்தனை பொருத்தமிருக்கிறது. பாடலை கேட்டுப் பாருங்கள்.


இரவின் தனிமையில், பாடலை மட்டும் திரும்பத் திரும்ப ஓடவிட்டு கேட்பது தனியொரு அனுபவம்....முயற்சித்துப் பாருங்கள்.

இந்த பாடலின் வரிகள்...

I can think of younger days when living for my life
Was everything a man could want to do
I could never see tomorrow, but I was never told about the sorrow

And how can you mend a broken heart?
How can you stop the rain from falling down?
How can you stop the sun from shining?
What makes the world go round?
How can you mend a this broken man?
How can a loser ever win?
Please help me mend my broken heart and let me live again

I can still feel the breeze that rustles through the trees
And misty memories of days gone by
We could never see tomorrow, no one said a word about the sorrow

And how can you mend a broken heart?
How can you stop the rain from falling down?
How can you stop the sun from shining?
What makes the world go round?
How can you mend this broken man?
How can a loser ever win?
Please help me mend my broken heart and let me live again

இதே படத்தில் வரும் இன்னொரு பாடல் "Ronan Keating" பாடிய "When U Say Notting at All"


பாடல் வரிகள் அத்தனை அழகு....அதிலும் குறிப்பாய் கடைசி பத்திக்கு முந்தின பத்தி.....பாடலின் வரிகள் கீழே!

It's amazing how you can speak right to my heart
Without saying a word, you can light up the dark
Try as I may I can never explain
What I hear when you don't say a thing

(Chorus)
The smile on your face
Lets me know that you need me
There's a truth in your eyes
Saying you'll never leave me
The touch of your hand
Says you'll catch me wherever I fall
You say it best when you say nothing at all.

All day long I can hear people talking out loud
But when you hold me near,
You drown out the crowd (drown out the crowd)
Try as they may they could never define
What's been said between your heart and mine

(Chorus Twice):
The smile on your face
Lets me know that you need me
There's a truth in your eyes
Saying you'll never leave me
The touch of your hand
Says you'll catch me wherever I fall
You say it best when you say nothing at all.

(You say it best when you say nothing at all
You say it best when you say nothing at all...)

The smile on your face,
The truth in your eyes,
The touch of your hand,
Let's me know that you need me.


படத்தின் இறுதியில் வரும் பத்திரிக்கையாளர் சந்திப்பும், அதனூடே வரும் வசனங்களும் கவிதையானவை.....தொடரும்  பாடலும்  அருமை. 

Wednesday, October 17, 2012

ஔரங்கசீப்பின் உயில்!!



"மவுல்லவி ஹமீதுத்தீன்" என்பவரால் பாரசீக மொழியில் எழுதப்பட்ட சக்கரவர்த்தி அவுரங்கசீப்பின் வாழ்க்கை பற்றிய நூலின் எட்டாவது அத்தியாயத்தில், அவரது உயிலில் சொல்லப்பட்ட விஷயங்கள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. அதிலிருந்து...

1.நான் இந்தியாவின் சக்கரவர்த்தியாய் இருந்து இந்த நாட்டை ஆண்டேன் என்பது சத்தியமானது.ஆனால் நான் என் வாழ் நாளில் ஒரு நல்ல காரியம் கூட செய்ததில்லை என்பதற்காக மிகவும் வருத்தப்படுகிறேன்.அதற்காக இப்போது வருந்துவதால் எந்த பயனும் இல்லை.என் இறுதிச் சடங்குகளை என் அருமை மகன் ஆஸம்தான் செய்ய வேண்டும் என்பது என் விருப்பம்.வேறு யாரும் என்னுடலைத் தொடக்கூடாது.

2.என் பணியாள் ஆயா பேக்கிடம் என் பணப்பை உள்ளது.அதில் கவனமாகச் சேமித்து வைத்த 4 ரூபாயும் 2 அனாக்களும் உள்ளன.எனக்கு ஓய்வான நேரத்தில் நான் குர் ஆன் பிரதிகளை கையால் எழுதிக்கொடுத்தேன்.தொப்பிகள் தைத்தேன்.அந்த தொப்பிகளை விற்று நான் நேர்மையாக சம்பாதித்த பணம்தான் அது.அந்தப் பணத்தில்தான் கஃபன்(என் உடல் மூடும்) துணி வாங்கப்பட வேண்டும்.இந்த பாவியின் உடலை மூட வேறு எந்த பணமும் செலவிடப்பட கூடாது.இது எனது இறுதி விருப்பம்.(என் கையால் எழுதப்பட்ட)குர் ஆனின் பிரதிகளை விற்று நான் 305 ரூபாய்களைப் பெற்றேன்.அந்த பணமும் ஆயாபேக்கிடம்தான் உள்ளது.இந்தப் பணத்தில் வாங்கப்படும் இனிப்பு சோறு ஏழை முஸ்லீம்களுக்கு வழங்கப்பட வேண்டும் என்பது என் விருப்பம்.

3.என்னுடைய சாமான்களான துணிமணிகள்,மைக்கூடுகள்,எழுதுகோல்கள் மற்றும் புத்தகங்கள் அனைத்தையும் என் மகன் ஆஸ்மிடம் கொடுத்துவிட வேண்டும்.என் சவக்குழி வெட்டுவதற்கான கூலியை இளவரசர் ஆஸம் கொடுப்பார்.

4.ஓர் அடர்ந்த காட்டில் எனக்கான குழி தோண்டப்படவேண்டும்.என்னைப் புதைத்த பிறகு என்னுடைய முகத்தை திறந்து வைக்க வேண்டும்.என் முகத்தை மண்ணுக்குள் புதைத்துவிட வேண்டாம்.திறந்த முகத்தோடு நான் அல்லாஹ்வை சந்திக்க விரும்புகிறேன்.அவனுடைய உச்ச நீதிமன்றத்திற்கு திறந்த முகத்தோடு போகின்றவர்களின் பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.

5.எனது கஃபன் துணி தடித்த கதர் துணியால் செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டும்.எனது உடலிம் மீது விலையுயர்ந்த கம்பளம் எதையும் போர்த்த வேண்டாம்.எனது சவ ஊர்வலம் செல்லும் வழியில் மலர்களை தூவ வேண்டாம்.என் உடல் மீதும் மலர்களை வைக்க யாரையும் அனுமதிக்கக் கூடாது.எந்த இசையும் இசைக்கவோ பாடவோ கூடாது.நான் இசையை வெறுக்கிறேன்.

6.எனக்காக கல்லறை எதுவும் கட்டக்கூடாது.வேண்டுமானால் ஒரு மேடை அமைத்துக்கொள்ளலாம்.

7.என் ராணுவ வீரர்களுக்கும் என் தனிப்பட்ட வேலைக்காரர்களுக்கும் பல மாதங்களாக என்னால் சம்பளம் கொடுக்க முடியவில்லை.நான் இறந்த பிறகு என்னுடைய தனிப்பட்ட வேலைக்காரர்களுக்காவது அவர்களுக்கான முழு சம்பளமும் கொடுக்கப்பட வேண்டும்.ஏனெனில் கஜான காலியாக இருக்கிறது.நிஅமத் அலி எனக்கு மிகவும் நம்பிக்கையான ஊழியன்.என் உடலை அவன் தான் சுத்தப்படுத்துவான்.என் படுக்கை தூசியாக இருக்க அவன் அனுமதித்ததேயில்லை.

8.என் நினைவாக எந்த கட்டடமும் எழுப்பக்கூடாது.எனது கல்லறையில் என் பெயர் பொறிக்கப்பட்ட எந்த கல்லும் வைக்கக்கூடாது.கல்லறையில் அருகில் மரங்களை நடக்கூடாது.என்னைப் போன்ற பாவிக்கு நிழல்தரும் மரங்களின் பாதுகாப்பைப் பெறுவதற்கு தகுதியில்லை.

9.எனது மகன் ஆஸம் டெல்லியில் இருந்து ஆட்சி செய்வதற்கான அதிகாரம் பெற்றவனாகிறான்.பீஜப்புர்,கோல்கொண்டா ஆகிய மாகாணங்களை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பு கம்பஷிடம் விடப்பட வேண்டும்.

10.அல்லாஹ் யாரையும் சக்கரவர்த்தியாக்கக் கூடாது.சக்கரவர்த்தியாக இருப்பவன் தான் உலகிலேயே துரதிர்ஷ்டம் மிக்கவன்.எந்த சமூக கூட்டங்களிலும் எனது பாவங்களை குறிப்பிடக்கூடாது.எனது வாழ்க்கையின் கதையை யாரிடமும் சொல்லக்கூடாது.

(2006ல் எழுதியது. சேகரிப்புக்காக மீள் பதிவு.)

Saturday, October 13, 2012

வடைக்கு ஆசைப்பட்டு வடைமாலை வாங்கின கதை!


போன சனிக் கிழமையன்று மனைவியானவர் ஆஞ்சநேயர் கோவிலுக்கு போகவேண்டுமென்றார். நங்கநல்லூர் ஆஞ்சநேயர் கோவிலைச் சொல்கிறார் என நினைத்தால்,  திருவள்ளூர் அருகே காக்களூர் என்ற கிராமத்திலிருக்கும் வீரஆஞ்சநேயர் கோவிலுக்கு போக வேண்டுமென்றார்.இந்தக் கோவிலைப் பற்றி நிறைய கேள்விப் பட்டதுண்டு, ஆனால் போனதில்லை. இலங்கை அரசின் முன்னாள் பிரதமரே இந்தக் கோவிலுக்கு அடிக்கடி ரகசியமாய் வந்து பூஜை புனஸ்காரங்களைச் செய்யும் பெருமையுடையவர் இந்த ஆஞ்சநேயர்.

என் மனைவியின் தாயார் புற்றுநோயுடன் கடுமையாக போராடி கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் தோற்றுக் கொண்டிருக்கும் தருணமாகையால், சாட்சிக்காரன் காலில் விழுவதை விட சண்டைக்காரன் காலில் விழலாம் என்பதன் அடிப்படையில் இது மாதிரி கோவில்களுக்கு போவது மனைவியின் வாடிக்கையாகி விட்டது. வேறொரு சமயமாயிருந்தால் அவருடைய இந்த அதி தீவிர பக்தியை கேலி செய்யக் கூடிய நான் இப்போதெல்லாம் மறுபேச்சில்லாமல், அவர் சொல்லும் கோவிலுக்கெல்லாம் சிரமேற்கொண்டு அழைத்துப் போகிறேன்.

வடை கதையை பற்றி கதைப்பதற்கு முன்னால் இந்த கோவிலின் பூர்வீகம் பற்றி கொஞ்சம் பார்த்து விடுவோம்.

விஜயநகர பேரரசரான கிருஷ்ணதேவராயரின் ராஜகுரு வியாசராஜன் என்பவர் இந்தக் கோவிலை கட்டியதாக கருதப் படுகிறது. இவர் இதைப் போல 700 கோவில்களை அமைத்திருக்கிறாராம். அத்தனையும் ஆஞ்சநேயர் கோவில். இந்த எழுநூற்றிச் சில்லரை ஆஞ்சநேயர் சிலைகளும் ஒரே மாதிரியானவை என்பதுதான் சிறப்பு. அதாவது ஆஞ்சநேயரின் உயரம் எட்டிலிருந்து பத்து அடி உயரம். ஆஞ்சநேயர் கிழக்கு முகமாய் நின்றாலும், முகத்தை இடது பக்கமாய் திருப்பி அதாவது வடக்கு திசையை பார்ப்பதைப் போல அமைத்திருக்கிறார்கள். ஒரு கையில் செங்காந்தள் மலரை ஏந்தியிருக்கிறார். மற்றொரு கை அபய ஹஸ்தம். ஆஞ்சநேயரின் வால் தலைக்கு மேலே உயர்ந்து வளைந்து நிற்கிறது. வாலின் முடிவில் ஒரு மணி. அதாவது இந்த படத்தில் இருப்பதைப் போல...



ஒரு கருவறை, அதன் முன்னாள் ஒரு மண்டபம் என ரொம்பவே சின்ன கோவில்தான். கோவிலின் அமைப்பை பார்த்தால் ஊரின் எல்லையில் அமைக்கப் பட்ட காவல்தெய்வத்தின் கோவிலைப் போல இருக்கிறது. ராகவேந்திரர் இங்கே வந்து தியானம் செய்ததாய் சொல்கிறார்கள். அப்புறம் வழக்கம் போல பக்த சிகாமணிகளினால் ஒன்றுக்குப் பத்தாய் ஊதிப் பெருக்கப்பட்ட ஆச்சர்ய அற்புதங்களை சுமக்கமாட்டாமல் சுமந்து கொண்டிருக்கிறார் இந்த வீர ஆஞ்சநேயர். உபயதாரர்களின் புண்ணியத்தில்தான் அந்த கோவில் நடந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதை ஆங்காங்கே தெரியும் கொட்டை எழுத்து உபயதாரர்களின் பெயர்கள் பறைசாற்றுகிறது.

இனி வடை கதைக்கு வருவோம்....நாங்கள் போனது புரட்டாசி மூன்றாவது சனிக்கிழமை. கோவிலை பார்த்ததும் ஏனோ பிடித்துப் போயிற்று. கிராமங்களுக்கு நடுவே ஆர்பாட்டமில்லாமல் பணத்துக்கும், பகட்டுக்கும் விலைபோகாத இம் மாதிரியான கிராமத்து கோவில்களின் மீது எனக்கு எப்போதும் தனியொரு ஈர்ப்பு உண்டு. நாங்கள் போனபோது திரையிட்டிருந்தனர். கொள்ளாத கூட்டம். பக்தர்களுக்கு இணையாய் ஈக்களும் சாமி கும்பிட வந்திருந்த அற்புதத்தை நான் இங்கே குறிப்பிட்டேயாக வேண்டும்.இப்படியான சூழலில் சட்டென திரை விலக, கோவில் மணி, அப்புறம் ஏதேதோ வாத்திய ஒலினூடே சர்வ அலங்கார பூஷனாய் தீப ஆராதனை வெளிச்சத்தில் ஆஞ்சநேயரை பார்த்த போது சட்டென மயிர் கூச்செறிந்தது உண்மை.



அத்தனை ஆகிருதியான ஒரு மூலவரை நான் எதிர்பார்க்கவில்லை. மனைவியை பார்த்தேன்.அவரோ தரிசன அனுபவத்தில் நெகிழ்ந்திருந்தார். மற்றவர்களும் அப்படியே நின்றிருந்தனர்.சரம் சரமாய் துளசி, பல வண்ண மலர் மாலைகள்.....அதற்கு கொஞ்சமும் குறையாமல் வடை மாலைகள்ள்ள்ள்ள்ள். 

வடை மாலைகளை பார்த்த மாத்திரத்தில் மயிர் கூச்செறிந்ததெல்லாம் அடங்கி காலையில் சாப்பிடாமல் வந்தது நினைவுக்கு வர அந்த வடைகளில் சிலவற்றை ஆஞ்சநேயர் எனக்கு கொடுத்தால் இந்த அனுபவம் எத்தனை திவ்யமானதாயிருக்குமென மூளை கணக்குப் போட ஆரம்பித்தது.ஆரத்தி முடிந்து, துளசி தீர்த்தமெல்லாம் கொடுத்த பின்னர் ஆளுக்கு ஒன்றிரண்டு வடை கொடுப்பார்கள் என நினைத்தேன்.அங்கே நின்றிருந்தவர்களின் தலைக்கு பத்து வடையாவது கொடுக்கலாமென்கிற அளவுக்கு ஆஞ்சநேயரிடம் வடைகள் இருந்தன. 

"வடைமாலை டோக்கன் வச்சிருக்கவங்க மட்டும் நில்லுங்க, மத்தவங்க எல்லாம் சாமி பார்த்துட்டு நகருங்க" என ஒருவர் எங்கிருந்தோ கத்தினார்." அடடே!, டோக்கன் வாங்கினால்தான் வடை போலிருக்கிறதே என நினைத்து, சரி இத்தனை ஆயிற்று டோக்கனை வாங்கி வடையை ருசித்தேயாக வேண்டுமென முடிவு செய்து அலுவலகமெங்கே எனத் தேடினால், ஒரு வயதான பெண்மணி கையில் ஒரு நோட்டுடன் உட்கார்ந்திருந்தார். அவரிடம் போய் வடைமாலைக்கு டோக்கன் வேணுமென்றேன். 

அவரோ சீரியஸாய் பேர் அட்ரஸ் சொல்லுங்க என்றார். ஒரு வடைக்கு இத்தனை டேட்டாவா....என நினைத்துக் கொண்டே கர்ம சிரத்தையாய் சொன்னேன். கடைசியில் போன் நம்பர் கேட்ட போதாவது நான் சுதாரித்திருக்க வேண்டும். சொல்லி முடித்த உடன் அடுத்த சனிக் கிழமை காலைல எட்டரை மணிக்கெல்லாம் வந்திரனும். நானூற்றி ஐம்பது ரூபாய் கொடுங்க....என யந்திரத்தனமாய் சொன்னார்.

இந்த சமயத்தில் பக்கத்தில் நின்றிருந்த என் மறுபாதி என்ன நினைத்தாரோ தெரியவில்லை, விடுவிடுவென நடந்து தூரமாய் போய்விட்டார். எனக்கிருந்த பசி மயக்கத்தில் ஒன்றும் புரியாமல் பணத்தை எண்ணிக் கொடுத்து விட்டு வந்தால், மனைவி விழுந்து விழுந்து சிரிக்கிறார். எதுக்கு இத்தனை சந்தொஷமென கேட்க, அந்தம்மா நானூற்றி ஐம்பது கொடுங்க...ன்னு சொன்னவுடன் என் முகம் போன போக்கைப் பார்த்துத்தான் சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லையாம். 

விதி வலியது!

இனி இந்த வாரம்....

இன்று காலையில் எழுந்த உடனே, வடைமாலை வாங்கப் போகனும்ல சீக்கிரமா கிளம்புங்க என மனைவி விரட்ட, எல்லோருமா போவோம் என கூட்டம் சேர்த்தேன். ஆனால் யாரும் வரமாட்டேனெனச் சொல்லிவிட்டார்கள். மகனுக்கு ஸ்கூலில் பெற்றோர் ஆசிரியர் கூட்டம், அதனால் மனைவியும், மகனும் அங்கே போவதாய் திட்டம். மிஞ்சியது மகள்தான்.அப்பா தனியா போறார்ல என்கிற மனைவியின் கரிசனத்தினால் மகளும் நானும் காலையில் எட்டு மணிக்கெல்லாம் கிளம்பினோம். ஆஞ்சநேயரை பார்ப்பதை விடவும் வடைமாலைதான் என் அஜென்டாவாக இருந்தது. எத்தனை வடை தருவாய்ங்க என மனதுக்குள் கணக்குப் போட்டுக் கொண்டே போனேன்.

நாங்கள் போன சமயத்தில்தான் ஆஞ்சநேயருக்கு எண்ணை தேய்த்துக் கொண்டிருந்தனர். சாவகாசமாய் ஒரு மணி நேரத்துக்கு குறையாமல் தேய்த்த்த்த்த்த்த்துக் கொண்டேயிருந்தார்கள். அடுத்து அபிஷேகம், அடுத்து திரை, உள்ளே அலங்காரம், திரை விலக்கி தரிசனம், ஆரத்தி உடனே வடைமாலைதானென அடுத்தடுத்த நிகழ்வுகளை பட்டியலிட்டு, மளமளவென நேரக் கணக்குப் போட்டு எப்படியும் பதினோரு மணிக்கெல்லாம் கிளம்பிடலாமென நினைத்துக் கொண்டேன்.

ஆனால் கிளம்பும் போது மணி ஒன்றை தொட்டிருந்தது. ஆம்!, அத்தனை நிதானமாய் பூஜைகள் நடந்தன. வடைக்கு ஆசைப் பட்டு அது வடைமாலையாகி, அதன் பொருட்டு  நான்கு மணி நேரம் அவர் சன்னிதியில் உட்கார்ந்திருக்கும் படி செய்த வீர ஆஞ்சநேயரின் மகிமையை என்னவென்பது. 

விதி வலியதுதான்!!



* பதிவில் இருக்கும் இரண்டு படங்களும் இணையத்திலிருந்து சுட்டது. என்னுடையதில்லை.