Tuesday, June 12, 2012

மொழிபெயர்ப்பின் தரம்!

"பர்மிய பிக்கு சொன்ன கதைகள்" என்கிற மொழி பெயர்ப்பு நூலின் விமர்சனத்தை இன்று வாசிக்க நேர்ந்தது. இந்த நூலை மொழியாக்கம் செய்தவர் திரு.சோ.பத்மநாதன். 58 கதைகளைக் கொண்ட இந்த நூலில் இடையிடையே கவிதைகளும் இடம் பெற்றிருக்கின்றன.

கதையை யாரும் மொழியாக்கம் செய்து விடமுடியும். ஆனால் கவிதையை அப்படி செய்ய முடியாது.கதையை மொழி பெயர்ப்பதற்கும், கவிதையை மொழி பெயர்ப்பதற்குமான வித்தியாசமே ஒரு மொழி பெயர்ப்பாளனின் தகுதியை, மொழியாளுமையை நிர்ணயிக்கிறது.

இந்த உதாரணத்தை பாருங்கள். தினமும் கோவா சூப் குடித்து அலுத்துப் போன துறவி மடத்தை விட்டு ஓடி விடுகிறார்.அவரை காணாது தவித்த மடத்தின் சொந்தக்காரி அவருக்கு இப்படி ஒரு கவிதையை அனுப்புகிறாள்.

I watched the road

I shed a rear,

When he will return,

Our Monk so dear,

Our Golden Monk

குரு பின்வருமாறு அதற்குப் பதில் கவிதை அனுப்புகிறார்.

Watch not the road,

Waste not your tear.

There is no return

Till your patch is clear

Of Golden Cabbage

இதை சோ.பத்மநாபன் இப்படி மொழி பெயர்க்கிறார்.

“வழிபார்த்திருக்கின்றேன்
வாள்விழிகள் நீர்சோர
தங்கத் துறவி வரத்
தாமதமேன் நானறியேன்”

“வழிபார்த் திருக்காதே
வாள்விழிநீர் சொரியாதே
கோவாப் பயிர் அழிந்தால்
குடியிருக்க நான் வருவேன்”

நானும் கூட மொழி பெயர்க்கிறேன் பேர்வழி என சில கவிதைகளை துவம்சம் செய்திருக்கிறேன். என்றாவது ஒரு நாள் இவர் தரத்திற்கு அருகில் வரவேண்டும்.