Thursday, September 27, 2012

BARFI ! / பார்க்கலாம்!!


படத்தின் பெயரில் ஆரம்பித்து, நடிகர் நடிகைகள், அவ்வளவு ஏன் படத்தின் ஒளிப்பதிவாளர் நம்மூர் ரவிவர்மன் என்பது வரை நிறைய விஷயங்கள் இந்த படத்தின் மீதான எதிர்பார்ப்பினை எகிற வைத்திருந்தன.சமீபத்தில் வேறெந்த ஹிந்திப் படமும் எனது கவனத்தை இத்தனை ஈர்த்ததில்லை. 

 ஒரு வழியாக நேற்று படத்தை பார்த்தேன். நாயகன் ரன்பீர்கபூர் சில காட்சிகளில் தனது தாத்தா ராஜ் கபூரை நினைவு படுத்தினாலும் மிச்சமுள்ள காட்சிகளில் Rowan Atkinson, Stan Laurel, "Charlie" Chaplin ஆகியோரை நினைவுபடுத்துகிறார்.மொத்தத்தில் இயக்குனர் அவரிடம் எதை எதிர்பார்த்தாரோ அதை நிறைவாய் செய்திருக்கிறார். 

 ப்ரியங்கா சோப்ரா, கவர்ச்சிப் பதுமை என்கிற வட்டத்தை விட்டு வெளியே வந்து நடிக்கவும் தெரியுமென நிரூபித்திருக்கிறார். பல இடங்களில் "Black" படத்தின் ரானி முகர்ஜியின் நினைவு வருவதை ஏனோ தவிர்க்க முடியவில்லை. படத்தில் அவருடைய குரல்தான் கொஞ்சம் கொடூரமாயிருக்கிறது.

படத்தில் குறிப்பிட்டு சொல்ல வேண்டிய அம்சம் இலியானா டி க்ரூஸ்...ன் நடிப்புதான். தென்னிந்திய திரையுலகம் இலியானாவின் மெலிந்த இடையை மட்டுமே குறிவைத்து படமெடுத்துக் கொண்டிருக்கையில், அவரால் இத்தனை நேர்த்தியாக, துல்லியமாக உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தி நடிக்க முடியுமென்பதை நமக்கு காட்டிய ஒரே காரணத்துக்காகவே, படத்தில் உள்ள "கொள்ளை"யான தவறுகளுக்காக இயக்குனரை மன்னித்து விடலாம். 

 வாய் பேசாத, காது கேளாத இளைஞனின் வாழ்க்கையில் வரும் இரண்டு காதல்,அதன் வினை,எதிர்வினை என்பது போல எளிமையான கதைதான். Nonlinear முறையில் கதை சொல்லியிருக்கிறார்கள். இது கொஞ்சம் சிரமமான உத்தி, இயக்குனரும், எடிட்டரும் அதை சிறப்பாக செய்திருக்கின்றனர். படத்தின் பலம் ரவிவர்மனின் ஒளிப்பதிவுதான், உலகத் தரம் என்று சொல்ல முடியாவிட்டாலும் கூட உள்ளூரின் மிகச் சிறந்த தரம் என அடித்துச் சொல்லலாம். 

 இப்போதைய இந்திய திரையுலகத்தின் புதிய ட்ரெண்ட், காப்பியடித்து பேர் வாங்குவதுதான். யார் வேண்டுமானாலும் காப்பியடிக்கலாம், ஆனால் அதை ஆஸ்கர் தரத்தோடு படமாக்குவதுதான் திறமை என்றால், இந்த படத்தின் இயக்குனர் அனுராக் பாசு வெற்றி பெற்றுவிடுகிறார். பத்து பதினைந்து படங்களின் காட்சிகளை அச்சு அசலாக நகலெடுத்திருப்பதை யூ ட்யூபில் போட்டு நாறடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். கீழே உள்ள வீடியோவில் இருக்கும் அத்தனை காட்சிகளும் அப்படியே துல்லியம் மாறாமல் படத்தில் இருக்கிறது.

   

 மிகையான எதிர்பார்ப்புகள் எப்போதும் ஏமாற்றத்தையே தரும் என்பதற்கு இந்த படமும் விதிவிலக்கில்லை. 

 பார்க்கலாம்ம்ம்ம்ம்.

Monday, September 17, 2012

என்ன செய்து கிழித்தார் பெரியார்!


இன்று பெரியாரின் பிறந்தநாள்.1980 களில் மதுரை ரயில்வே ஸ்டேஷன் மதில்சுவரில் துவங்கி மேம்பாலம் வரை இடைவெளி விடாமல் எங்கும் பெரியாரின் கருத்துக்கள் சுவரெழுத்தாக  எழுதப் பட்டிருக்கும்.அதை வாசிக்காத மதுரைக்காரனே அப்போது இருந்திருக்க முடியாது. இப்படித்தான் எனக்கும் பெரியார் அறிமுகமானார். 

சர்வோதய இலக்கிய பண்ணை புத்தகக் கடையில் கிடைத்த ஒரு புத்தகம், அப்புறம் அப்பாவின் சேகரிப்பில் இருந்த புத்தகங்களின் ஊடேதான் அவரின் நீள அகலங்களை புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.ஒரு கட்டத்தில் அவரின் தீவிர ரசிகனாகிப் போனதன் விளைவாய் என்னிடம் திட்டு வாங்காத கடவுள்களே இல்லை எனலாம். அந்த வயதில் பெரியார் தந்த தாக்கத்தை அப்படித்தான் வெளிக் காட்ட முடிந்தது.

அதெல்லாம் ஒரு காலம், காலவோட்டத்தில் நான் பெரியாரைத் தாண்டி வந்துவிட்டதாகவே நினைக்கிறேன்.இப்போது அவரோடு எனக்கு நிறைய முரண்கள் இருக்கின்றன. அவரது கொள்கைகள் சமகாலத்துக்கு ஏற்றவாறு மேம்படுத்தப் படவில்லை என்கிற ஆதங்கம் நிறையவே இருக்கிறது. பெரியார் சொன்னார், பெரியார் சொன்னாரென இன்னமும் ஐம்பதாண்டுகளுக்கு முன்னால் அவர்  சொன்னதை பிடித்துக் கொண்டு தொங்குகிறவர்களுக்கும்,  காலங்காலமாய் பகவத் கீதையையும், மனுதர்மத்தையும் தங்களின் ஆதர்சமாய் பேசிக் கொண்டிருக்கிறவர்களுக்கும் பெரிய வித்யாசமில்லை என்பது என் தனிக் கருத்து.

எது எப்படியானாலும் அவரை வாசித்தவன், அதனால் பலதையும் யோசித்து தெளிந்தவன் என்கிற நன்றியும், மரியாதையும் ஒரு போதும் எனக்குள் குறைந்ததில்லை. பெரியாரிசம் என்பது ஒவ்வொரு மனிதனும் தன்னளவில் சுயமாக சிந்திக்கவும், சுயமாக வாழவும் வலியுறுத்தியது. ஆனால் இன்றைய நிதர்சனத்தில் அப்படி யாருமில்லை என்பதுதான் வருத்தமான ஒன்று.

பெரியார் என்றால் நாத்திகம் பேசுகிற ஆள் என்பதைத் தாண்டி அவர் உண்டாக்கிய சமூக விழிப்புணர்வு, சமூகநீதி போன்றவைகள் காலப் போக்கில் திட்டமிட்டே மறைக்கப் பட்டிருக்கிறது. இதற்கு அவருடைய தொண்டரடி பொடியாழ்வார்களே காரணமாய் இருந்ததை யாவருமறிவர். அவரின் உண்மையான வீச்சு என்ன என்பதை வே.மணிமாறன் அவர்களின் ஒரு கவிதை புட்டுப் புட்டு வைக்கும்.பலருக்கும் இந்த கவிதை பற்றி தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை என்பதால் அதனை இங்கே மீளவும் பதிப்பிக்கிறேன்.

“என்ன செய்து கிழித்து விட்டார் பெரியார்?”

பனை ஏறும்

தந்தை தொழிலில்

இருந்து தப்பித்து

தலைமைச் செயலகத்தில் வேலை செய்பவர் கேட்டார்.

***

“பெரியாரின்

முரட்டுத்தனமான அணுகுமுறை

அதெல்லாம் சரிபட்டு வராதுங்க”

இதுமுடி வெட்டும் தோழரின் மகனான

எலக்ட்ரிக்கல் என்ஜினியர்.

***

“என்னங்க பெரியார் சொல்லிட்டா சரியா?

பிரமணனும் மனுசந்தாங்க.

திராவிட இயக்கம்

இலக்கியத்துல என்ன செஞ்சி கிழிச்சது?”

இப்படி ‘இந்தியா டுடே’

பாணியில்கேட்டவர்

அப்பன் இன்னும்

பிணம் எரித்துக் கொண்டிருக்க

இங்கே டெலிபோன் டிபார்மென்டில்

சுபமங்களாவை விரித்தபடி

சுஜாதா

சுந்தர ராமசாமிக்கு

இணையாக

இலக்கிய சர்ச்சை செய்து கொண்டிருக்கும்

அவருடைய மகன்.

ஆமாம்

அப்படி என்னதான் செய்தார் பெரியார்?

***

பெரியார் என்ன செய்து கிழித்தார் என்பதற்கு இந்த ஒரு கவிதை போதுமென நினைக்கிறேன்.


Monday, September 10, 2012

இன்று சுப்பையாவின் நினைவு தினம்!

ஒருவரின் பிறந்த நாளோ அல்லது இறந்த நாளோ, அன்றைக்கு அந்த மனிதருக்கும் அவரது பரம்பரைக்கும் வெட்கம் பிடுங்கித் தின்னும் அளவுக்கு அவரை புகழ்வதுதான் நம் பண்பாடு. இதை யார் ஆரம்பித்து வைத்தார்கள் எனத் தெரியவில்லை. ஒரு வேளை அந்தக் காலத்து ஏழைப் புலவர்கள் பரிசில் வேண்டி எழுதிய வாழ்த்துப் பாக்களின் நீட்சியாக இந்த வழக்கம் வந்திருக்கலாம்.

இன்று சுப்பையாவின்* நினைவு நாள்.  இன்று நான் அவரை நினைத்துக் கொண்டேன் என்பதற்காக இந்த பதிவு.ஒரு மாறுதலுக்காக எல்லோரையும் போல சுப்பையாவை வாழ்த்தாமல், அவர் எழுதிய ஒரு கடிதத்தை மட்டும் இங்கே பிரசுரிக்கிறேன். இந்த கடிதம் உண்மையானது, இன்றும் ஆவண காப்பகத்தில் பத்திரமாயிருக்கிறது. இந்த கடிதம் சுப்பையாவை இழிவு செய்வதாய் நினைக்க வேண்டாம். எப்படியான ஒரு சூழலில், என்ன வகையான நிர்பந்தத்தில் சுப்பையா இந்த மாதிரி ஒரு கடிதத்தை எழுதியிருக்கக் கூடும் என்பதை நீங்களும் யோசிக்க வேண்டியே பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

om sakthi
----------
District Jail, Cuddalore,
28 November-1918.

To,His Excellency Lord Pentland,
Governor,
Fort St.George,Madras.

The Humble petition of C.Subramania Bharathi,

May it please your excellency,
It is more than a week now since I was arrested at Cuddalore on my way from Pondicherry to Tirunelveli which is my native district. After many loyal assurances on my part as your excellency may well remember, the Dy.I.G.(C.I.D.) was send by your Excellency's Government a few months back, to interview me at Pondicherry. The D.I.G after being thoroughly satisfied with my attitude towards the Government asked me if I would be willing to be kept interned, purely as a war measure, in any two districts of the Madras Presidency during the period of the war. I could not consent to that proposal, because, having absolutely renounced politics, I could see no reason why any restraint should be placed on my movements even while the war lasted. Subsequent to that also, I have addressed several petitions to your Excellency clearing away all possible doubts about my position.

Now that the war is over and with such signal success to the Allies, I ventured to leave Pondicherry, honestly believing that there would be no difficulty whatsoever in the way of my setting in British India as a peaceful citizen. Contrary to my expectations, however I have been detained and placed in the Cuddalore District Jail under conditions which I will not weary your Excellency by describing here at any length but which are altogether disagreeable to a man of my birth and status and full of dangerous possibilities to my health.
I once again assure your Excellency that I have renounced every form of politics, I shall ever be loyal to the British Government and law abiding.

I therefore, beg of your Excellency to order my immediate release. May God grant your Excellency a long and happy life.

I beg to remain
Your Excellency's
most obedient Servant
C.Subramania Bharathi.


இந்த மனிதரை முரட்டுத் தனமாய் நேசிக்கிறவர்களும் உண்டு, முட்டாள் என நிராகரிக்கிறவர்களும் உண்டு. எது எப்படியாகிலும் காலத்தாலும் அழிக்கமுடியாத கவிஞன் என்பது மட்டும் நிதர்சனம்.

எனக்கு மிகவும் பிடித்த சுப்பையாவின் பாடல்.....

*பாரதியின் புனைப்பெயர்களில் சுப்பையாவும் ஒன்று.

Sunday, September 9, 2012

இந்தியாவின் பால்காரன்!


Dr. Verghese Kurien

(26 November 1921 – 9 September 2012)

வர்கீஸ்குரியனை முதுமை இன்று நம்மிடமிருந்து பிரித்து விட்டது. நடுத்தர மலையாள குடும்பத்தில் பிறந்த குரியன், தன் கடைசி மூச்சை விட்ட போது இந்திய பால் உற்பத்தித்துறையின் தந்தையாக உயர்ந்திருந்த வரலாறு நம்மில் நிறைய பேருக்குத் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. இன்னும் சொல்லப் போனால் அப்துல் கலாமுக்கு கிடைத்த வெளிச்சம் இவருக்கு கிடைக்கவில்லை.

ஆரம்ப பள்ளிக் கல்வியை கேரளாவிலும், இடையில் சிறிது காலம் கோபிச்செட்டிப் பாளையத்திலும் முடித்த பின்னர், சென்னை லயோலா கல்லூரியில் அறிவியலும், அண்ணா பல்கலைகழகத்தில் மெக்கானிக்கல் என்ஜினியரிங்கிலும் பட்டதாரியானார். டாட்டா நிறுவனத்தில் வேலை கிடைத்தது. மேற்படிப்புக்காக அமெரிக்கா செல்ல ஸ்காலர்ஷிப் கொடுத்த அரசு, அவர் நாடு திரும்பியவுடன் குஜராத்தில் ஆனந்த் என்ற சிற்றூரில் இருந்த பால் பதப்படுத்தும் தொழிற்சாலையில் பணியமர்த்தியது. விருப்பமே இல்லாமல் அங்கே சென்றவர் திரும்பவே இல்லை.

மும்பை நகர பால் தேவையை முன்னிருத்தி கேடா மாவட்ட பால் உற்பத்தியாளர் கூட்டுறவு சங்கம் 1946ல் உருவாக்கப் பட்டது. அதன் நிறுவனத் தலைவராய் இருந்த திரிபுவன் தாஸ் என்பவர், குரியனின் தொழில் நுட்ப அறிவு மற்றும் அவரது நிர்வாக மேலாண் திறமைகள் தங்களுக்கு உதவும் என்பதை உணர்ந்து அவரை தங்களோடு பணியாற்ற அழைக்க, தன் அரசுப் பணியை  துறந்து அவர்களோடு ஐக்கியமானார். அதன் பிறகு நடந்தவை எல்லாம்  நாடறிந்த  வரலாறு.

ஒரு மாவட்ட கூட்டுறவு பால்பண்ணையாக ஆரம்பித்த ஒரு இயக்கம் இன்று உலகில் அதிக அளவில் பால் உற்பத்தி செய்யும் கேந்திரம். அமுல் என்ற பெயரைத் தெரியாத இந்தியர்களை விரல் விட்டு எண்ணிவிடமுடியும். அத்தனை பரந்து பட்ட நிறுவனமாய் வளர்த்தெடுத்தவர் குரியன். அவருடைய திறமையின் மீது நம்பிக்கை வைத்த அப்போதைய பிரதமர் லால்பகதூர் சாஸ்திரி, கேடா மாவட்ட கூட்டுறவு சங்கத்தின் மாதிரியை நாடெல்லாம் நிறுவும் பொறுப்பினை அவரிடம் கொடுத்த போது குரியன் வைத்த ஒரே நிபந்தனை தான் ஆனந்தை விட்டு வெளியே போக மாட்டேன் என்பதே.....அந்த அளவுக்கு அந்த மண்ணோடும், மக்களோடும் ஐக்கியமானவர்.

இன்றைக்கு நம்முடைய ஆவின், கர்நாடகத்தின் நந்தினி எல்லாம் அவருடைய முன்னெடுப்புகளே, நாடெங்கிலும் இதைப் போல இருபது பால் உற்பத்தியாளர் கூட்டுறவு சங்க பால் பண்ணைகளை நிறுவி அவற்றை நெறிப்படுத்தியதன் மூலமாய் இன்று இந்தியா உலக பால் உற்பத்தியில் முதலிடத்திலிருக்கிறது. இத்தனை சாதித்த அந்த மனிதர் தன் கடைசி நாட்களில் பிரச்சினைகளுக்கும் அவமானங்களும் ஆளானது வருந்தத்தக்கது.

I Too Had A Dream, An Unfinished Dream என்கிற இவரது இரண்டு புத்தகங்கள் மிகப் பிரபலம். அரசின் பத்மவிபூஷன் தவிர பல்வேறு சர்வதேச விருதகளைப் பெற்ற இந்த மாபெரும் நிர்வாகி தன் வாழ்நாள் முழுதும் சாமான்ய ஏழைக் குடியானவர்களின் வாழ்க்கைத் தரம் மேம்பட  உழைத்தவர். அவர் உழைப்பின் பலனை நாடெங்கிலும் உள்ள பல லட்சம் ஏழை குடியானவர்கள் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர் என்றால் மிகையில்லை.

வாழ்க நீ எம்மான்!


Friday, September 7, 2012

இஸ்லாம் - தமிழ் - ஒரு வரலாற்றுப் பார்வை....தொடர்ச்சி!

முந்தைய பதிவில் இஸ்லாமிய தமிழ் இலக்கிய வகைகளை பற்றிய அறிமுகத்துடன் , மஸலா வகை இலக்கியம் தொடர்பான தகவல்களை படித்திருப்பீர்கள். இந்த பதிவில் ”கிஸ்ஸா” வகை இலக்கியம் பற்றி நான் அறிந்தவைகளை தருகிறேன்.

‘கஸஸ்' என்கிற அரபிச்சொல்லின் நீட்சிதான் இந்த கிஸ்ஸா, 'கதை கேட்டல்' என்கிற அர்த்தம் தரும் சொல் இது. கதை கேட்பதென்பது மனித இனத்தின் மிக சுவாரஸ்யமான அம்சங்களில் ஒன்று, இன்றைய நவீனங்களின் வளர்ச்சியில் கதை கேட்டலின் முறை மாறியிருந்தாலும், இந்த நுட்பத்தின் மீதான ஆவலும், ஆச்சர்யமும் மாறாது இன்றைக்கும் தொடர்ந்து கொண்டுதானிருக்கின்றன.

இஸ்லாமிய வரலாற்று போக்கின் நிகழ்வுகளை அடிப்படையாக கொண்டவைதான் இந்த கிஸ்ஸா இலக்கிய வகை....கேட்போரை தன்பால் கட்டியிழுத்து, மார்க நெறிகளையும் அதன் மான்புகளையும் கேட்போர் மனதில் பொதிந்து வைக்க இவ்வகை இலக்கியங்கள் பயன் பட்டன என்றால் மிகையில்லை. முந்தைய மஸலா இலக்கிய வகையினை விட பெரிதும் விரும்பப்பட்ட இலக்கிய வகையாக இதை சொல்லலாம்.

கிஸ்ஸா வகை இலக்கியங்களுக்கு என தனியான தெளிவான வரையறைகள் ஏதுமில்லை. அவை செய்யுள் வடிவிலும், உரை நடையாகவும், இவையிரண்டும் கலந்தும் காணப்படுகின்றன. தமிழில் இருபத்தி ஐந்துக்கும் மேற்பட்ட கிஸ்ஸா இலக்கியங்கள் இருப்பதாக தெரிகிறது. இவற்றில் பெரும்பாலானவை இஸ்லாமிய வரலாற்றுச் சம்பவங்களை அடிபப்டையாக கொண்டவையாகவும், மற்றவை வரலாற்று புனைவாக இஸ்லாத்தின் உயர் நெறிகளை முன்னிறுத்தும் வகையில் படைக்கப் பட்டிருக்கின்றன.

சில புகழ்பெற்ற கிஸ்ஸா இலக்கியங்களை மட்டும் இங்கே பட்டியலிடுகிறேன்....

ஈசுபு நபி கிஸ்ஸா
அலி(ரலி) கிஸ்ஸா
இஸ்வத்தூர் நாச்சியார் கிஸ்ஸா
முகமது அனிபு கிஸ்ஸா
சைத்தூள் கிஸ்ஸா
ஷம்ஊன் கிஸ்ஸா
கபன் கள்ளன் கிஸ்ஸா

இவற்றுள் வடிவில் 'இஸ்வத்து நாச்சியார் கிஸ்ஸா' பெரியதாகவும், 'கபன் கள்ளன் கிஸ்ஸா' வடிவில் சிறிய கிஸ்ஸாவாக விளங்குகின்றன.


தமிழக முஸ்லீம்களிடையே மிகவும் புகழ் பெற்றதும், இலக்கிய செறிவு நிறைந்தது ஈசுபு நபி கிஸ்ஸாவாகும்..இதனை படைத்தவர் தஞ்சை மாவட்டம், அய்யம்பேட்டையினை சேர்ந்த மதாறு சாஹிபு புலவராவார். இந்த நூல் ஹிஜ்ரி1170 ம் ஆண்டில் இயற்றப் பட்டதாக தெரிகிறது. இந்த நூல் யாக்கூபு நபியின் மகனாக பிறந்த ஈசுபு நபியின் வரலாற்றினை கூறுகிறது.


ஈசுபு நபி கிஸ்ஸாவிற்குப் பின்னர் பெரிதான வரவேற்பினை பெற்றது சைத்தூள் கிஸ்ஸாவாகும். இது ஒரு வரலாற்று புனைவிலக்கியம் எனலாம். இதில் குறிப்பிடப்படும் வரலாற்று நிகழ்வுகளுக்கு ஆதாரம் இல்லை என்பது குறிப்பிட தக்கது. ஆனால் ஆச்சர்யகரமாய் இஸ்லாத்தின் புகழ் பெற்ற மாந்தர்களை பற்றிய குறிப்புகள் நூலின் நெடுகில் விரவியிருக்கின்றன.எளிய தமிழில் காணப்படும் இந்த நூலை இயற்றியவர் பேட்டை ஆம்பூரைச் சேர்ந்த அப்துல் காதர் சாஹிபு ஆவார்.


பதிவின் நீளம் கருதி இந்த அளவில் கிஸ்ஸா இலக்கியம் தொடர்பான தகவல்களை நிறைவு செய்கிறேன்....அடுத்த பதிவில் ”நாமா” வகை இலக்கியம் தொடர்பான தகவல்களை பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

Wednesday, September 5, 2012

பெரிய வாத்தியார்!

என் தாய்வழிப் பாட்டனார் அடிப்படையில் ஒரு பெரு விவசாயி, ஆனால் ஒரு வைராக்கியத்தில் ஆசிரியரானவர். தனது கடைசி மூச்சு வரை ஆசிரியராக, மூன்று பள்ளிகளின் நிறுவனராக இருந்தவர். உடனே இன்றைய பணம் கொழிக்கும் கார்ப்பரேட் தொடர் கல்வி நிறுவனங்கள் உங்களுக்கு நினைவுக்கு வரலாம். அதில் தவறில்லை. இன்றைய சூழலில் அப்படியொரு நினைப்பு வருவது இயல்பே.

நான் சொல்ல வருவது சுதந்திரத்துக்கு முந்தைய 1924ம் வருடத்தைய சூழல், கல்வி என்பது குறிப்பிட்ட சில சமூகத்தினருக்கானது என்றிருந்த நிலை, வயிற்றுப் பாட்டுக்கே அல்லாடும் ஏழைக் குடியானவனோ அல்லது கீழ்சாதிக்காரர்களோ கல்வியை நினைத்தே பார்க்க முடியாத காலகட்டம். அப்படியே படிக்கப் போனாலும் கூட மேல்சாதிக்கார குழந்தைகளோடு சமமாய் உட்கார முடியாது. குழியில் உட்கார்ந்து படிக்க வேண்டிய அவலம் சகஜமாயிருந்த காலம்.

சுதந்திரப் போராட்டங்களில் தீவிரமாய் பங்கெடுத்துக் கொண்டவர் என் பாட்டனார். தீண்டாமை ஒழிய வேண்டுமெனில் முதலில் எல்லோருக்கும் விழிப்புணர்வை உருவாக்க வேண்டும். அதற்கு கல்வி அவசியம் என்கிற மகாத்மாவின் பேச்சினால் உந்தப் பட்டு, கிராமத்தில் இருந்த தன்னுடைய ஒரு வயலை மேடாக்கி அதில் தன் முதல் பள்ளியை 1924 ல் உருவாக்கினார். ஆனால் ஆசிரியருக்கு எங்கே போவது, எத்தனை பணம் கொடுத்தாலும் தாழ்த்தப்பட்ட ஏழைக் குழந்தைகளுக்கு சொல்லித் தர யாரும் தயாராக இல்லை.

இன்ட்டர் மீடியட் வரை படித்திருந்த அவர், ஏன் தானே ஆசிரியராகக் கூடாது என்கிற முடிவில் ஆசிரியப் பயிற்சிக்குச் சென்று அதை முடித்து தன்னுடைய பள்ளிக்கு தானே ஆசிரியரானார். ஆனால் குழந்தைகள்!, குடும்பமே வேலை செய்தால்தான் ஒரு வேளை கஞ்சியாவது குடிக்கமுடியும் என்றிருந்த சூழலில் யார்தான் குழந்தைகளை பள்ளிக்கு அனுப்புவார்கள். இன்னொரு வயலையும் பள்ளிக்கென ஒதுக்கி அதில் வரும் விளைச்சலைக் கொண்டு மூன்று வேளையும் குழந்தைகளுக்கு உணவு தருவதாய் சொல்லி ஊரில் இருந்த பிள்ளைகளை விரட்டிப் பிடித்து பள்ளியில் சேர்த்திருக்கிறார்.

பதினைந்து வயதுப் பையனை ஐந்து வயதெனப் போட்டு பள்ளியில் சேர்த்த கூத்தெல்லாம் நடந்திருக்கிறது. அவருடைய நோக்கம் ஊரில் படிக்காமல் யாரும் இருந்துவிடக் கூடாதென்கிற வைராக்கியம்தான். அவருடைய ஏழு குழந்தைகளும் அந்தப் பள்ளியில் சேர்த்தார். ஏழை, பணக்காரன், உயர்சாதி, தாழ்ந்த சாதி என்றில்லாமல், படிக்க நினைக்கும் அத்தனை பேருக்கும் அவரது ஆரம்பப் பள்ளி சரணாலயம். இந்த அனுபவத்தைக் கொண்டு சுற்றியிருந்த ஊர்களில் இரண்டு பள்ளிகளை நிறுவி அதற்கான செலவு முழுவதையும் ஏற்றுக் கொண்டு, பின்னாளில் அந்த ஊர்காரர்களுக்கே அந்த பள்ளிகளை உரிமையாக்கிக் கொடுத்தவர்.

தனது மூத்த மகனுக்கு அரசுப் பணி கிடைத்த போதும் அவரை தன் பள்ளியிலேயே ஆசிரியராய் பணியமர்த்தியவர். என் பெரிய மாமாவின் பெயரே பலருக்குத் தெரியாது. சின்ன வாத்தியார் என்றால்தான் தெரியும். தாத்தாவின் காலத்திற்குப் பின்னர் அவரும் தன் கடைசி மூச்சு வரை பள்ளியை நிருவகித்தார். அதன் பின்னர் எனது பெரியம்மா அதே பள்ளியில் ஆசிரியராகி அவர் கடைசி காலம் வரை பள்ளியை வளர்த்தெடுத்தார்.இத்தனைக்கும் சிறிய கிராமத்து பள்ளிக் கூடம்தான். அதிலிருந்து பொருளாதார பலன் எதுவுமில்லை. கைக்காசைப் போட்டுத்தான் நடத்தினார்கள். தங்கள் தகப்பனாரின் லட்சியம் தொடர வேண்டுமென்கிற அவர்களின் அர்ப்பணிப்பே இன்று வரை அந்த பள்ளியை உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்கிறது.

மாமாவுக்கும், பெரியம்மாவுக்கும் பின்னர் எங்கள் குடும்பத்தினர் யாரும் அங்கே ஆசிரியராக தொடரவில்லை, மற்றவர்கள் எல்லோரும் மதுரை, சென்னை என இடம் பெயர்ந்து விட்டாலும் கூட இன்று வரை அந்த பள்ளியை ஏழு குடும்பமும் அதே உயிர்ப்புடன் நடத்தி வருகிறோம். மூன்றாவது தலைமுறையினராகிய எங்களுடைய பங்களிப்புகள் இப்போதுதான் நிர்வாகத்தில்  கைகூட ஆரம்பித்திருக்கிறது. இப்போதிருக்கும் நிருவாக குழுவில் நானும் ஓர் உறுப்பினன். அவருடைய நோக்கம் சிதறாமல் இன்னும் சிறப்பாய் முன்னெடுத்து செய்ய வேண்டும் என்கிற ஆசையிருக்கிறது. நிச்சயம் செய்வோம்.

எங்களுக்கு அடுத்த தலைமுறையும் கூட அவருடைய கனவை நனவாக்க உழைப்பார்கள் என்கிற நம்பிக்கை இருக்கிறது.

//இன்று ஆசிரியர் தினம், இந்த நாளில் இது மாதிரியான ஒரு ஆசிரியரைப் பற்றி அனைவருக்கும் சொல்ல முடிந்ததில் நிறைவும், பெருமையும்... எனக்கு! :) //

Saturday, September 1, 2012

இஸ்லாம் - தமிழ் - ஒரு வரலாற்றுப் பார்வை

"என் வாசிப்பனுபவங்கள் என்னோடு தேங்கிவிடக் கூடாது, அந்த தகவல்களை அடுத்தடுத்த தளத்துக்கு கொண்டு சேர்த்த வகையில் தமிழின் வரலாற்றில் எனக்கும் ஒரு சிறிய இடம் கிடைத்து விடாதா என்கிற நப்பாசையுடன் கடந்த 2009ல் ஆய்வுக் கட்டுரையில் தரத்தில் எழுத முயற்சித்த  கட்டுரை இது. இரண்டு பாகம் மட்டுமே எழுதினேன், யாரும் சீந்துவாரில்லை என்பதால் அத்தோடு நிறுத்தி விட்டேன்....இங்கே மீள்பதிவாக."


சமயங்கள் தமிழை வளர்த்தனவா, இல்லை தமிழால் சமயங்கள் வளர்ந்தனவா என்கிற தலைப்பு விவாதத்துக்குறியது. எனினும் தமிழுக்கும் சமயங்களுக்கும் ஊடான தொடர்பினை விளக்கும் பழைய பாடல் ஒன்று உண்டு....

”நாயன்மார் நாவமுதும் நம்மாழ்வார் பாசுரமும்
மேயப்புகழ் மேகலையும் மேம்பாடு சிந்தாமணியும்
மாமுனி தேம்பாவணியும் மான்புறு சீறாவும்”

நமது கல்வித் திட்டத்தில் தமிழ் இலக்கியம் குறித்தான பாடத் திட்டங்களில் இந்து மதம் சார்ந்த இலக்கியங்களே பெரும்பான்மையாக சேர்க்கப்பட்டது .கிருஸ்தவர் மற்றும் இஸ்லாமியர்களின் படைப்புகள் பெயரளவிற்கே சேர்க்கப் பட்டிருக்கின்றன என்பது என்னுடைய தனிப்பட்ட அவதானிப்பு. இதனை யாரும் மறுக்க முடியாது.

தமிழகத்திற்கும் இஸ்லாமிய உலகத்திற்குமான தொடர்புகள் பழந்தமிழகத்தின் உலகளாவிய வர்த்தக பரிமாற்ற காலத்தில் இருந்து துவங்குகிறது. எனினும் தமிழகத்தில் இஸ்லாமிய மதம் நுழைந்தது பதினைந்தாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் அல்லது பதினாறாம் நூற்றாண்டின் துவக்கமென சொல்லலாம். அந்த காலந்தொட்டே இஸ்லாமிய தமிழும் வளர்ந்திருக்கிறது. இது குறித்து யாரும் விரிவாக பேசியதாய் தெரியவில்லை. நான் தேடிய வரையில் தமிழ் வலைப்பதிவுகளில் இதைப் பற்றி எழுதும் முதல் ஆள் நானாகத்தான் இருக்கக் கூடும்.

தமிழ் இலக்கியத்தில் மரபு சார்ந்த பிரபந்த வகைகள் தொண்ணூற்று ஆறு இருப்பதாக தெரிகிறது. இஸ்லாமிய தமிழறிஞர்கள் அநேகமாய் தமிழின் இந்த எல்லா எல்கைகளிலும் சென்று எழுதியிருக்கிறார்கள்.இதனையும் தாண்டி  தமிழுக்கு புதிதாக எட்டு இலக்கிய வகைகளை இஸ்லாமிய தமிழறிஞர்கள் அறிமுகப்படுத்தியிருக்கின்றனர் என்பது நம்மில் பலரும் அறியாத ஒன்று. இவை முறையே....

  • மஸலா
  • கிஸ்ஸா
  • நாமா
  • முனாஜாத்து
  • படைப்போர்
  • நொண்டி நாடகம்
  • திருமண வாழ்த்து
  • அரபுத் தமிழ்


மஸலா என்பது அரபி வார்த்தையான மஸ் அலா என்கிற வார்த்தையின் மருவல் எனலாம். தொடர்புடைய தமிழ் அர்த்தமாய் தேடுதலும் தெளிதலுமெனலாம். கேள்வி கேட்டு அதன் மூலமாய் இஸ்லாமிய தத்துவங்களை விளக்குவதே இந்த வகை இலக்கியம்.

இந்த மஸலா வகையில் தமிழில் மூன்று நூல்கள் இருக்கின்றன.

1.ஆயிர மஸலாவென்று வழங்கும் அதிஜய புராணம்

2..நூறு மசலா

3. வெள்ளாட்டி மசலா

இவற்றுள் ஆயிர மஸலாவே காலத்தால் முந்தையது என தெரிகிறது. இதை இயற்றியவரின் பெயர் வண்ண பரிமள புலவர் என அறியப்படும் செய்கு முதலி இஸ்ஹாக்.1572 ம் ஆண்டு இந்த நூலை மதுரை தமிழ் சங்கத்தில் அரங்கேற்றியிருக்கிறார் என்பதும் வியப்பான ஒரு செய்தி. இந்த
நூலில் 1095 பாடல்கள் உள்ளன.

வெள்ளாட்டி மஸலா என்கிற நூல் காலத்தால் பிந்தையது. 1852 ம் ஆண்டில் காயல்பட்டிணத்தைச் சேர்ந்த ஷெய்கப்துல் காதிறு லெப்பை என்பாரால் இயற்றப் பட்டது. வசன நடையில் உள்ள ஒரே மஸலா இதுவேயாகும். தமிழில் உள்ள மூன்று மஸலாக்களில் இதுவே சிறந்ததாய் கருதப் படுகிறது.

மூன்றாவது மஸலாவான நூறு மஸலாவினை எழுதியவர் பெயரோ அல்லது வெளியான காலக்குறிப்புகளோ கிடைக்கவில்லை. எனினும் இந்த நூல் 1872ம் ஆண்டில் பதிப்பிக்கப் பட்டிருக்கிறது என்கிற தகவல் மட்டுமே நமக்கு கிடைத்திருக்கிறது.மற்ற மஸலாக்களை விட இந்த நூறு மஸலாவே அதிகமாய் பதிப்பிக்கப்பட்டிருப்பது இந்த நூலின் சிறப்பினை உணர்த்தும்.

தொடரும்....