Saturday, October 13, 2012

சர்ச்சைகளும், சபரிமலை ஐயப்பனும்!


சபரிமலையில் 'ப்ரசன்னம்'....ஐயப்பன் கோவம்....நடிகையின் பேட்டி....அதிர்ச்சி அலைகள், இப்படி நாலைந்து வார்த்தைகளிள் பிரச்சினை உங்களுக்கு புரிந்திருக்கும்.சைவ மற்றும் வைணவ குழுக்களின் ஒற்றுமை(?)யின் அடையாளமாய் குறிக்கப்படுவதும், மெக்காவின் புனித ஹஜ் க்கு பிறகு அதிக எண்ணிக்கையில்(ஆண்டிற்கு) பக்தர்கள் வருகைதரும் திருத்தலமான சபரிமலைக்கும், சாஸ்தாவுக்கும் சர்ச்சைகள் புதிதல்ல.

சபரிமலை பற்றி முன்னமே எழுத நினைத்திருந்த எனக்கு இதுதான் சமயமென தொடர்கிறேன்......மணிகண்டன் என்கிற பந்தள ராஜகுமாரன், மகிஷி என்கிற அரக்கியை அழித்து, புலிப்பால் கொணர்ந்து தனது 12ம் வயதில் தன்னை யாரென உணர்த்தி சபரிமலையில் கோவில் கொண்டதாய் புராணம் கூறும் வரலாறு ஒருபுறமிருக்க, இதைத் தாண்டிய 'மரபு வரலாறு'ஒன்று இருப்பது அநேகருக்குத் தெரியாது அல்லது மறைக்கப் பட்டுவிட்டது.

இதைத் தவிர சபரிமலையானது ஒரு பௌத்த மடாலயமாக அல்லது புத்த மதத்தோடு சார்புடையது என நிறுவும் வகையில் திரு.ராஜீவ் சீனிவாசன் என்பவரது ஆய்வுக் கட்டுரையின் பகுதிகளையும் பாருங்கள்....
There is considerable evidence that Lord Ayyappan was once a Buddhist deity, and that Sabarimala was once a Buddhist temple complex. However, it appears that prior to its Buddhist incarnation, the temple was an early Dravidian Saivite centre; therefore it has been a sacred spot of singular merit of at least three or four millennia. Its famed Makara Jyotis (Divine Light) which appears mysteriously in the forest on Makara Sankranti day gave it the name Potalaka.

Astonishingly, it appears that the Dalai Lama's Palace in Lhasa, the incomparable Potala, is named after Sabarimala! The Bodhisattva (Buddha-to-be) Avalokitesvara Padmapani, the Bodhisattva of Compassion, who is, by tradition, reincarnated as the Dalai Lama, was also the one worshipped at Sabarimala.

I am indebted to my cerebral friend Devakumar Sreevijayan (formerly of Austin, Texas and currently of New York City) for almost all of this fascinating research. It is in three texts: the Avatamsaka Sutra, the Hymn to the Thousand-Armed Avalokitesvara, and the writings of the intrepid Chinese traveller Hsiuen Tsang (Zuen Xang?), that we find the detailed references. Dev found a good deal of information in the book, The Thousand-Armed Avalokitesvara by Lokesh Chandra.

But there is ample circumstantial evidence for Kerala's Buddhist/Jain past. Unlike Nagarjunakonda in Andhra Pradesh and Sravanabelagola in Karnataka, they have left no large monuments in Kerala, but it is known that Kodungallur, for example, was a Buddhist centre. Kodungallur, at the time known as Muziris, was a major port; a Buddhist nunnery there became a great Devi temple later, associated with Kannagi, the heroine of the Tamil epic Silappathikaram (The Jewelled Anklet) written by the Chera Prince Ilango Adigal, who lived in what is now Kerala.

The revered Patriarch Bodhidharma (Daruma in Japanese) from Kodungallur was the originator of the Zen sect (dhyana in Sanskrit, Ch'an in Chinese) -- he went to the Shao-Lin monastery in China (420-479 CE), and he took the martial art of kalari payat there for the protection of the unarmed monks, whence the various martial arts of East Asia. According to Chinese legend, Bodhidharma also created the tea plant, by tearing off his eyelids and planting them in the ground: presumably this means he also took the tea plant with him.

The legend of Mahabali -- the asura king sent to the underworld by an avatar of Lord Vishnu -- also gives clues to the Hindu-Buddhist past: an egalitarian Buddhist rule overthrown by Brahmin-led Upanishadic Hindus. Perhaps there was a period of co-existence, much like the centuries-old peaceful co-existence between the followers of the Buddha and Eswara/Siva in South East Asia. In the great temples of Java and Cambodia, Eswara/Buddha are almost seen as interchangeable.

At Prambanan in Java (the Hindu counterpart to the great Buddhist complex at Borobudur) and at Angkor Wat in Cambodia, the images of Siva/Eswara and of the Buddha are sometimes intermixed; apparently there was no great animosity between the worshippers of both. Similarly, one might hope, the transitions from Siva to the Buddha to Ayyappan were relatively peaceful.

The circumstantial evidence for the Buddhist nature of Lord Ayyappan is compelling. For one, the devotees chant: "Swamiye saranam Ayyappa," so close to the Buddhist mantra: "Buddham saranam gacchami, Sangham saranam gacchami, Dhammam saranam gacchami."

Furthermore, the very sitting posture of the Ayyappan deity is suggestive: almost every Buddhist image anywhere, including those sometimes unearthed in the fields of Travancore by farmers, is in sitting position. Whereas practically no other deity in Kerala is in that posture.

Says Lokesh Chandra: 'The Avatamsaka Sutra describes the earthly paradise of Avalokitesvara: ''Potalaka is on the sea-side in the south, it has woods, it has streams, and tanks''...Buddhabhadra's (AD 420) rendering of Potala (or Potalaka) is ''Brilliance." It refers to its etymology: Tamil pottu (potti-) ''to light (as a fire)''...brilliance refers to the makara-jyoti of Sabarimala.'

'Hsuen Tsang refers to Avalokitesvara on the Potala in the following words, summarised by Waters (1905): ''In the south of the country near the sea was the Mo-lo-ya (Malaya) mountain, with its lofty cliffs and ridges and deep valleys and gullies, on which were sandal, camphor and other trees. To the east of this was Pu-ta-lo-ka (Potalaka) mountain with steep narrow paths over its cliffs and gorges in irregular confusion...'' '

All of this is still true; Hsuen Tsang's description could easily be of contemporary Sabarimala. The only difference perhaps is that the forests are no longer so dense. Pilgrims believe that those who ignore the strict penances -- abstinence from alcohol, smoking, meat-eating and sex -- are in danger of being attacked by wild animals while on their trek. However, there are not too many large animals in these forests any more, as a result of human encroachment.

Lokesh Chandra continues: 'Hsuen Tsang clearly says that Avalokitesvara at Potala sometimes takes the form of Isvara (Siva) and sometimes that of a Pasupata yogin. In fact, it was Siva who was metamorphosed into Avalokitesvara...The image at Potalaka which was originally Siva, was deemed to be Avalokitesvara when Buddhism became dominant... The Potalaka Lokesvara and the Thousand-armed Avalokitesvara have echoes of Siva and Vishnu, of Hari and Hara.'

'...Lord Ayyappa of Sabarimala... could have been the Potala Lokesvara of Buddhist literature. The makara jyoti of Sabarimala recalls Potala's "brilliance"... The long, arduous and hazardous trek through areas known to be inhabited by elephants and other wildlife to Sabarimala is spoken of in the pilgrimage to Potala Lokesvara. The Buddhist character of Ayyappa is explicit in his merger with Dharma-sasta. Sasta is a synonym of Lord Buddha.'

Thus, the history of Sabarimala is to some extent a microcosm of the religious history of India. It is interesting that there are connections between Kerala, in the deep South, and Ladakh/Zanskar in the far North, where the last of the Tibetan Buddhists practise their religion unmolested.

Those devout Ayyappan pilgrims in their dark clothes symbolising the abandonment of their egos, who flock to the hill temple in the cool winter months, are thus, in a way, celebrating two of the great religious streams of Mother India: both the Hindu present and the Buddhist past.

இந்த சர்ச்சைகள் நீண்ட விவாதத்திற்குட்பட்டவை என்றாலும் சமீபத்திய சர்ச்சை பற்றிய என்னுடைய கேள்விகள்......
எல்லாருக்கும் பொதுவான இறைவன் என்று வந்துவிட்ட பிறகு அவரை யார் தொட்டால் என்ன......எத்தனையோ விடயங்கள் மளமளவென மாறிவரும் போது, கடவுளும் அவரைச் சூழ்ந்தவர்களும் இன்னமும் பழமையிலேயே உழல வேண்டிய அவசியம் என்ன?

சபரிமலைக்கு சென்றுவந்த பக்தர்களுக்குத் தெரியும் மூலவர் 'சாஸ்தா' வின் அருகில் சென்று அவரை தொட்டு வணங்குவதென்பது சாத்தியமே இல்லையென்று, அப்படியிருக்க இதை நன்கு அறிந்த தேவஸ்தானமும், ஊடகங்களும் இந்தச் செய்தியை வைத்துக் கொண்டு விளையாட வேண்டிய அவசியமென்ன?

கோவிலின் புனிதத்துவம் கொட்டும் வருமானத்திற்காக விலை பேசப்படுகிறதா?

இன்னும் எத்தனை காலத்திற்கு 'மகரஜோதி' மர்மத்தை வைத்துக் கொண்டு அப்பாவி பக்தனின் நம்பிக்கையோடு விளையாடப் போகிறார்கள்?

இந்தப் பிரச்சினையின் சமீபத்திய ஹைலைட்டான ஜோக், இன்றைக்கு இன்னொரு நடிகை(சுதா சந்திரன்) பதினெட்டாம் படியில் நடனம் ஆடினேன் என்றிருக்கிறார், இதெல்லாம் சுத்த பேத்தல், விளம்பரத்திற்காகச் செய்யப்படும் மலிவான பிதற்றல். பதினெட்டாம் படி என்பது மேடை போலிருக்கும் என்று இந்த அம்மையாருக்கு யாரோ சொல்லியிருப்பார்கள் போலிருக்கிறது.
இந்த சர்ச்சைகள் பல லட்சக்கணக்கான அய்யப்ப பக்தர்களின் மனதை காயப்படுத்தியிருப்பது வருத்தமான செய்தி.

(2006ல் எழுதியது. சபரிமலையில் மூலவரை தொட்டு வணங்கியதாய் ஒரு நடிகை பரபரப்பை ஏற்படுத்திய சமயத்தில் அதீதமான எரிச்சலின் வெளிப்பாடாய் எழுதிய பதிவு. பழைய கட்டுரைகளை ஒரிடத்தில் சேகரிக்கும் பொருட்டு  மீள்பதிவு)