Friday, April 26, 2013

ஒரு பயணம், ஒரு அனுபவம், இரு மனிதர்கள்...!


அதிகாலை காலை இரண்டே முக்கால் மணிக்கு மதுரையில் நுழைந்து அழகரை எதிர் கொண்டுவிட்டு, அன்று மாலை ஐந்தரை மணிக்கே சென்னை கிளம்பியது சோகம்தான் என்றாலும், சூழ்நிலை அப்படி. எது நடந்து விடக் கூடாதென இரண்டரை வருடமாய் என் மனைவி தனியே போராடிக் கொண்டிருக்கிறாரோ, அது என்னேரமும் நடந்து விடலாமென்கிற அச்சமே உடனடியாய் என்னை சென்னைக்கு  மீட்டது. இது போன்ற தருணங்களில்  மனைவியின் உடனிருப்பது என் கடமை மாத்திரமில்லை, உரிமையும் கூட.

போகும் போது சுகமாய் ஏஸி பஸ்ஸில் போய்விட்டாலும், திரும்பும் போது அத்தனை யோகமில்லை. தமிழக அரசின் விரைவுப் பேருந்துதான் வாய்த்தது. சுமாருக்கு கொஞ்சம் மேலே, சூப்பருக்கு பல மடங்கு கீழே தரத்திலான பேருந்து. ஏஸி பஸ்காரர் 710 ரூபாய் வாங்கினார்கள். தமிழக அரசோ 325 ரூபாயில் சென்னை கொண்டு வந்து சேர்த்து விட்டார்கள். ஆறேழு வருடங்களுக்குப் பிறகான முதல் பேருந்து பயணம் என்பதால் இதனை குறிப்பிட வேண்டியிருக்கிறது. ஏஸி பஸ்காரர்கள் ஐந்தே மணி நேரத்தில் பயணித்த தூரத்தை கடக்க அரசு பேருந்துக்கு ஒன்பது மணி நேரம் தேவைப் பட்டது கொடுமை. மற்றபடி நல்லதொரு பயண அனுபவம்.

ஊரெல்லாம் Smart phones நிரம்பி வழிந்து கொண்டிருந்தாலும், நான்  மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாங்கி அரதப் பழசான மோட்டரோலா qwerty phone தான் இன்னமும் வைத்திருக்கிறேன். நேற்றுவரை இது தொடர்பில் எனக்கு பெரிதான யோசனையோ, அக்கறையோ இருந்ததில்லை. நேற்று பஸ்ஸில் என்னைச் சுற்றி உட்கார்ந்திருந்த பலரும் இந்த Smart phone களை வைத்து படம் காட்டிக் கொண்டிருந்த போது எனது நிலைப்பாடு குறித்த மறு யோசனைகள் வந்திருக்கிறது. 

தற்போது Micromax என்றொரு உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்  சர்வதேச ப்ராண்டுகளுக்கு தண்ணீர் காட்டிக் கொண்டிருக்கின்றனர். அவர்களின் மாடல் எதையாவது வாங்கிவிட யோசனை வந்திருக்கிறது. விலையும் மலிவு, தரமும் சர்வதேசங்களுக்கு இணை, எல்லாவற்றிற்கும் மேலாய் என்னுடைய சுதேசி உணர்வை விளம்பரப் படுத்திக் கொள்ள ஒரு வாய்ப்பு. :)

6KVA Online UPS ஒன்று தேவைப் பட யாரிடம் கேட்பது என்கிற யோசனையில், தற்போது புதியதாய் முளைத்திருக்கும் ஆன்லைன் தளம் ஒன்றில் என் தேவையை பதிந்து வைத்தேன். தற்போது ஊரில் இருக்கும் அத்தனை UPS விற்பனையாளர்களின் அன்பு மழையில் நனைந்து கொண்டிருக்கிறேன். பிள்ளையார் பிடிக்க எதுவோ ஆன கதையாகி விட்டது. காலையில் தொலைபேசியில் அன்பாய் என்னை எழுப்புவதும் அவர்கள்தான், நல்லிரவு சொல்லித் தூங்க வைப்பதும் அவர்கள்தான். யாரிடம் வாங்குவதென தெரியாமல் மலைத்துப் போய் உட்கார்ந்திருக்கிறேன். இப்போது இரண்டு விண்டோ ஏசி வேறு தேவைப் படுகிறது. நாலு கடை ஏறி இறங்கினாலும் பரவாயில்லை என்று நினைக்க வைத்து விட்டார்கள்.

இந்த மாதத்தில் நான் சந்தித்த இரு சுவாரசியமான மனிதர்களைப் பற்றி விரிவாய் எழுதிவைக்க ஆசைப் பட்டேன். இதெல்லாம் சூட்டோடு சூடாக எழுதினால்தான் சுவாரசியமாய் இருந்திருக்கும்...இப்போது சிறு குறிப்பாய் எழுதவே தோணுகிறது. முதலாமவர் லண்டனைச் சேர்ந்தவர், குழந்தைகள் உளவியல் துறையில் மருத்துவ நிபுணர். வயது எழுபதை தாண்டியவர். நன்கு சம்பாதிக்கிறார்.பிறப்பால் ஈரானியர், 

அங்கே நடந்த கலவரத்தில் தன் பெற்றோரையும் குடும்பத்தையும் இழந்து உயிர் தப்பித்து அகதியாய் இங்கிலாந்து சென்றவர். புற்று நோய்க்கு தன் ஜெர்மன் மனைவியை பறி கொடுத்தவர். தன் வருமானத்தின் பெரும் பகுதியை ஈரான் மற்றும் இந்தியாவில் பதின்ம வயதைத் தொட்ட ஆதரவற்ற பெண் குழந்தைகளுக்காக செலவு செய்து வருகிறார். திண்டுக்கல் அருகே காந்தி கிராமத்தில் உள்ள நாற்பதுக்கும் மேற்பட்ட பெண் குழந்தைகள் அவருடைய “இண்டியன் டாட்டர்ஸ்”. 

இந்த பெண் குழந்தைகளுக்கான உணவு, உறைவிடம், கல்வி அதன் பின்னர் வேலைவாய்ப்பு அதற்கும் மேலே அவர்களுக்கு மாப்பிள்ளை பார்த்து திருமணமும் செய்து வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார். வருடம் இரு முறை இந்தியா வந்து ஒரு மாதம் வரை அவர்களோடு தங்கியிருந்து அவர்களின் நலனை பேணி வருகிறார். எந்த விளம்பரமும் இல்லை. யாரையும் எதிர்பார்ப்பதில்லை. தன் சம்பாத்யத்தைக் கொண்டுவந்து செலவு செய்கிறார். மென்மையான கிழவர்.

மற்றவர் இந்தியர். அறுபது வயதைத் தொட்டவர். இவரும் உளவியல் துறை மருத்துவர். இவர் இங்கிருந்து போய் கம்போடியாவில் பெண்கள் நலனுக்காக உழைத்துக் கொண்டிருக்கிறார். கம்போடியாவில் வறுமை மற்றும் கல்வியறிவு இல்லாமையினால் இளம் பெண்கள் பதின்ம வயதில் பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடுகின்றனர். இதனால் எய்ட்ஸ் போன்ற பாதிப்புகளுக்கு ஆளாகி கவனிப்பாரின்றி தெருவில் மரித்துப் போகின்றனர். இத்தகைய பெண்களை தேடிக் கண்டு பிடித்து அவர்களை பராமரிப்பது மற்றும், இளம் பெண்கள் திசைமாறிச் செல்லாமல் தடுக்கும் வகையில் விழிப்புணர்வு வேலைகளை அங்கேயே தங்கி தீவிரமாய் செய்து கொண்டிருக்கும் களப் போராளி. இவரும் மற்றவர்களை எதிர்பாராமல் தன் கை காசை செலவழிப்பவர். தற்போது இவருடைய வேலைகளைப் பார்த்து கம்போடிய அரசாங்கமே இவரோடு கை கோர்த்திருக்கிறது.

இது மாதிரியான மனிதர்களினால்தான் இன்னமும் மழை பெய்து கொண்டிருக்கிறது. இவர்களோடு எனக்கு கிடைத்த அறிமுகமும், நட்பும்  பல புதிய கேள்விகளை எனக்குள் விதைத்திருப்பதை மறுக்க முடியாது. பார்ப்போம்.

Wednesday, April 24, 2013

அழகரும் பின்னே ஞானும்ம்ம்ம்

நேற்று மாலை நான்கு மணி வரை மதுரைக்கு போகும் திட்டம் எதுவுமில்லை. ஒரு வருடமும் இல்லாத வகையில் இந்த வருடம் அழகர் என்னை மிஸ் பண்ணப் போகிறார் என்றே நினைத்திருந்தேன். சூழ்நிலைகள் மற்றும் வேலைகளின் காரணமாய் இந்த திருவிழா எல்லாம் முடிந்த பின்னால் ஊருக்குப் போகலாமென என்னையே சமாதானம் செய்து கொண்டிருந்தேன்.

தம்பியும், தங்கையும் இதே சிங்காரச் சென்னையில் ஆளுக்கு ஒரு பகுதியில் செட்டிலாகி இருந்தாலும், நாங்கள் ஆடிக்கொரு தடவை, அம்மாவாசைக்கு ஒரு தடவைதான் நேரில் பார்த்துக் கொள்கிறோம். அவரவர் வேலையில் அவ்வளவு பிஸியாக இருக்கிறோமாம். ஆனால் இரண்டு நாளைக்கொரு தடவை ஃபோனில் ஷேம லாபங்களை விசாரித்துக் கொள்வதுண்டு. அந்த வகையில் நான்கு மணி வாக்கில் தம்பி போனில் அழைத்து, “சாமி பார்க்கப் போகலாமா” எனக் கேட்டான். 

அவன் பற்ற வைத்த அந்த பொறி பற்றிக் கொண்டு எரிந்ததில் ஏழு மணிக்கெல்லாம் கோயம்பேட்டில் இருந்து கிளம்பிய ARC Travels ன் ஏஸி பஸ்ஸில் உட்கார்ந்திருந்தோம். காலையில் நாலு மணிக்கெல்லாம் கொண்டு மதுரை கொண்டு சேர்த்து விடுவதாய் கூறினர். ஆனால் பேருந்து சென்னையை விட்டு வெளியே வந்த போது மணி ஒன்பதாகி இருந்தது. ஆனாலும் கூட நள்ளிரவு 2.45க் கெல்லாம் பெரியார் பேருந்து நிலையத்திற்கு வந்து விட்டிருந்தோம். 

பழைய எம்.ஜி.ஆர் பாடல்கள் உரக்க ஒலிக்க விட்டபடி ஒன்றிரண்டு  டீக்கடைகள் திறந்திருந்தது, நாலைந்து பேர் கடமையாய் டீ குடித்துக் கொண்டிருக்க பெரியார் பேருந்து நிலையம் இருளின் நிழலில் உறங்கிக் கொண்டிருந்தது. வீடு வந்த போது மணி 3.15. அந்த நேரத்தில் அம்மா  எங்களை எதிர்பார்க்கவில்லை. குஷியாகி விட்டிருந்தார்.


ஆறு மணிக்கெல்லாம் மூன்றுமாவடியில் கூட்டம் சேரத் துவங்கியிருந்தது. வீட்டிலிருந்து காலாற நடந்து எதிர்சேவை மண்டகப் படிக்கு வந்த போது தூரத்தே அழகரின் பல்லக்கு தெரிந்தது. என்ன டைமிங் என என்னையே சிலாகித்துக் கொண்டேன்.


சமீபத்தில் பெங்களூரில் குண்டு வெடித்த எதிரொலியோ என்னவோ பக்தர்களை விட போலீசாரின் எண்ணிக்கை அதிகமாய் இருந்தது. பல்லக்கின் முன்னே 50 பேரும், பின்னே 50 பேருமாய் போலீஸ் புடைசூழ மதுரைக்குள் நுழைகிறார் அருள்மிகு கள்ளழகர்.

அதே உண்டியல்கள். ”உண்டியல் வரும் முன்னே, அழகர் வருவார் பின்னே”....என்று புது மொழி சொல்லலாம்.





குதிரை மீது போலீஸ், பாதுகாப்புக்காகவா, இல்லை படங் காட்டவா என்பது அவர்களுக்கே வெளிச்சம். :)


நேர்த்திக் கடன் என்கிற பெயரில் கொண்டாட்டங்கள்.


உடனே சென்னை திரும்ப வேண்டிய சூழல்.  அம்மாவையும் அப்பாவையும்,அழகரையும், பார்த்தாச்ச்ச்ச்ச்......வேறென்ன வேணும், அது போதும்.

Sunday, April 21, 2013

மதுரை சித்திரைத் திருவிழாவும், சில குறிப்புகளும்!


மதுரையைப் பொறுத்தவரையில் பாண்டியர்களின் ஆட்சி என்பது 1310ல் மாலிக்காஃபூர் படையெடுப்போடு முடிவுக்கு வந்தது. மதுரையை இழந்த  பின்னர் வந்த பாண்டிய அரசர்கள் சிறிய பகுதியினை ஆளும் சிற்றரசர்களாகவே இருந்தனர்.

மதுரையைப் பிடித்த டெல்லி சுல்தான், தன்னுடைய விசுவாசமான  தளபதியை மதுரையை நிர்வகிக்கும் ஆளுனர்களாய் நியமித்தார்.  பின்னாளில் இந்த ஆளுனர்கள் டெல்லி சுல்தானுக்கு கட்டுப் படாமல் தங்களை அரசனாக அறிவித்துக் கொண்டு மதுரையை ஆள ஆரம்பித்தனர். வரலாறு இவர்களை மதுரை சுல்தான்கள் என்றே கூறுகிறது.

ஏறக்குறைய அறுபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நடைபெற்ற இவர்களின் ஆட்சியில் ஹிந்துக்கள் பெரிய அளவில் பல்வேறு கொடுமைகளை எதிர்கொள்ள நேர்ந்தது. மதம் மாறாதவர்கள் ஈவிரக்கமில்லாமல் வெட்டிச் சாய்க்கப் பட்டனர். இந்த காலகட்டத்தில்  மீனாட்சி அம்மன் கோவில் முழுமையான மூடப் பட்டே இருந்தது.  மீனாட்சி அம்மன் சிலை ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூர் அருகே ஓரிடத்தில் மறைத்து வைக்கப் பட்டிருந்தது.கோவிலின் செல்வம் பெருமளவில் கொள்ளையிடப் பட்டிருந்த நிலையில் கோவில் வளாகம் சிதிலமடைந்து புதர்காடாய் மாறியிருந்தது.

1372ல் விஜயநகர இளவரசரான கம்பண்ண உடையார், மற்றும் இளவரசி கங்காதேவி தலைமையில் வந்த விஜயநகர படையினரே மதுரையை ஆண்ட முஸ்லீம் சுல்தான்களை தோற்கடித்து  மதுரையை மீட்டனர். மீனாட்சி அம்மன் கோவிலை மீண்டும் செயல்பாட்டுக் கொண்டு வந்த பெருமை இவர்களையே சேரும். ஒளித்து வைக்கப் பட்டிருந்த மீனாட்சி அம்மன் சிலையை மதுரைக்கு கொண்டு வந்து மீண்டும் பிரதிஷ்டை செய்தவர்கள் இவர்களே. கங்கா தேவியின் ”மதுரா விஜயம்” குறிப்புகளில் இந்த தகவல் நமக்குக் கிடைக்கிறது.

இதன் பின்னர் இவர்களால் நியமிக்கப் பட்ட ஆளுனர்களே மதுரையை ஆண்டு வந்தனர். கிருஷ்ணதேவராயர் காலத்தில் நாகம்ம நாயக்கரின் மகனான விஸ்வநாத நாயக்கரின் விசுவாசத்தை மெச்சி மதுரையை அரசாளும் உரிமை அவருக்கு அளிக்கப் பட்டது. அவருக்குப் பின்னர் வந்த நாயக்க அரசர்களே மீனாட்சி அம்மன் கோவிலை பல வகையிலும் சீரமைத்து, அதன் திருவிழாக்களையும் நெறிப் படுத்தினர். அவர்கள் உருவாக்கிய முறையே இன்றளவும் பின்பற்றப் படுகிறது. அந்த வகையில் சித்திரைத் திருவிழா என்பது நாயக்க அரசர்களினால் உருவாக்கப் பட்ட ஒரு கொண்டாட்டம். முந்தைய பாண்டியர் ஆட்சியில் சித்திரைத் திருவிழா நடந்தது பற்றிய குறிப்புகள் இல்லை......அல்லது அப்படி எதையும் நான் வாசிக்கவில்லை.

மீனாட்சி அம்மன் கோவிலின் வரலாறு என்பது 2000-2500 ஆண்டுகள் பழமையானது. இந்த வரலாறை ஆதாரப் பூர்வமாய்ச் சொல்லும் ஆவணங்கள் எதுவும் இல்லாத நிலையில் புராணங்கள் என்கிற பெயரில் ஏகப்பட்ட கற்பனை கதைகள் மீனாட்சி அம்மனின் மீது பூசி மெழுகப் பட்டிருக்கிறது.

 மீனாட்சியின் தந்தையின் பெயர் மலையத்வஜ பாண்டியன், தாயார் காஞ்சனமாலா. கணவரின் பெயர் சோம சுந்தரர். இந்த தம்பதிகளின் மகன் பெயர் உக்கிர பாண்டியன். மீனாட்சி அம்மனுக்குப் பிறகு உக்கிர பாண்டியன் ஆட்சிக்கு வந்ததாக தகவல்கள் இருக்கின்றன. இவைதான் நான் அறிந்த வரையில் கொஞ்சம் நம்பும் படியான தகவல். 

மலையத்வஜ பாண்டியனைப் பற்றிய குறிப்புகள் வியாச பாரதத்தில் காணக் கிடைக்கிறது. பாண்டிய வம்சத்தின் 150 வது அரசன் என்றொரு தகவலும் இருக்கிறது. இதனை முன் வைத்து ஆய்வுகளையோ அல்லது தெளிவுகளையோ யாரும் முன் வைத்ததாகத் தெரியவில்லை.  

எது எப்படி இருந்தாலும் மீனாட்சி மதுரையை ஆண்ட பாண்டிய வம்சத்தின் அரசி. ஆணாதிக்க சமூகத்தில் முதல் அரசியாக, தனிப்பெருந்தலைவியாக விளங்கியவள், இன்றைக்கும் மதுரை மக்களின் அன்புக்கும் வணக்கத்துக்கும், மரியாதைக்கும் உரிய தாய்மையின் அம்சம்.

தாயை, தாய்மையை கொண்டாடுவதில் தவறே இல்லை. கொண்டாடித் தீர்க்கலாம். :)

சித்திரைத் திருவிழா வாழ்த்துக்கள்.

Tuesday, April 16, 2013

தங்கம், சில எதிர்பார்ப்புகள்!

பங்குச் சந்தையில் “falling knife” என்றொரு பிரசித்தமான சொற்றொடர் உண்டு. இலக்கில்லாமல் சரியும் பங்குகளை இம் மாதிரி குறிப்பதுண்டு. இம் மாதிரி பங்குகளை விட்டு விலகியிருப்பதே நல்லது.

"Never try and catch a falling knife. Wait for it to hit the ground then pick it up. The same applies to falling stocks." 
கடந்த இரு தினங்களாய் தங்கத்தின் விலை சர்வதேச சந்தைகளில் சரிந்து கொண்டிருக்கிறது. ஐந்தாண்டுகளில் இல்லாத வகையில் ஏற்பட்ட இந்த சரிவினால் சர்வதேசங்கள் கவலையாகி இருக்கின்றன என்றால் மிகையில்லை. இந்த சரிவு ஏதோ இன்றைக்கு நேற்று துவங்கியதைப் போல பத்திரிக்கைகளும், ஊடகங்களும் முழங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன.

நுட்ப ஆய்வாளர்கள் எனப்படும் Technical analyst பலரும் இந்த சரிவினை கடந்த வருட இறுதியில் கணித்து விட்டனர். நானும் கூட இதை அப்போதே சொன்னேன் என இந்த இடத்தில் படம் காட்டிக் கொள்ள விரும்புகிறேன்(வெளம்பரம் :) ).  கடந்த மூன்று மாதங்களில் சீராக கீழிறங்கிக் கொண்டிருந்த தங்கத்தின் விலை கடந்த வாரத்தின் இறுதி துவங்கி நேற்றும் இன்றும் கட்டுப் பாடில்லாமல் சரிந்து கொண்டிருக்கின்றன.

இந்த சரிவுகள் எதுவரை போகும்? , எங்கே தரைதட்டி நிற்கும்?, அல்லது எங்கே இருந்து மீளத் திரும்பும்?, எப்போது வாங்கலாம்? என்கிற கேள்விகள் இப்போது எல்லோர் மனதிலும் ஓடிக் கொண்டிருக்கும். இந்த கேள்விகளை  குறுகிய கால இலக்குகள் மற்றும் நீண்ட கால இலக்குகள் என இரண்டு கட்டமாய் அணுகுவது சரியாக இருக்குமென நினைக்கிறேன்.

கீழே உள்ள படம் குறுகிய கால இலக்கினை தீர்மானிக்க உதவுமென நினைக்கிறேன். தற்போதைய நிலையில் குறுகிய காலத்தில் பத்து கிராம் தங்கத்தின் விலை  23500 வரை கீழிறங்கும் வாய்ப்புகளை எதிர்பார்க்கிறேன். இந்த நிலையை எட்டிய பின்னர் சிறிய அளவில் விலை உயர்வுகளை எதிர்பார்க்கிறேன். எனவே சிறு வர்த்தகர்கள் அல்லது நீண்ட கால முதலீட்டாளர்கள் சிறிய அளவில் வாங்கிச் சேர்க்கலாம். குறுகிய காலத்தில் விலை உயரும் போது வர்த்தகர்கள் கையிருப்பை விற்று லாபத்தை உறுதி செய்து கொள்ளலாம்.


நீண்டகால நோக்கில் நுட்ப ஆய்வுகளின் படி பத்து கிராம் தங்கத்தின் விலை 12000 ரூபாய் வரை கீழிறங்கும் வாய்ப்புகள் இருக்கின்றன. இதை இப்போது சொன்னால் யாராலும் நம்ப முடியாதுதான். ஆனால் இதற்கான வாய்ப்புகளே அதிகம். குறைந்த பட்சம் ஐந்தாண்டுகளில் இந்த நிலமை வரும் வாய்ப்பினை எதிர்பார்க்கிறேன். சர்வதேச அரசியல் மற்றும் பொருளாதார நகர்வுகளினால் இந்த கணிப்புகள் பொய்த்தும் போகலாம்.  ஆனால் நுட்ப ஆய்வுகள் எனப்படும் Technical analysis நான் சொல்லும் இந்த விலையினையே முன் வைக்கிறது.




"A falling knife security can rebound, or it can lose all of its value. As the phrase suggests, buying into a market with a lot of downward momentum can be quite dangerous. If timed perfectly, a buy at the bottom of a long downtrend can be rewarding - both financially and emotionally - but the risks run extremely high."

Monday, April 15, 2013

பிரதிவாதி பயங்கரம் ஸ்ரீநிவாஸ் - நினைவேந்தல்!



நினைவு தெரிந்த நாளில் இருந்து காதலையும், சோகத்தையும் வழிய வழிய பிழியப் பிழிய எனக்குச் சொல்லித் தந்த அந்த குரல் நேற்றோடு அமைதியாகி விட்டது. பாடாத பாட்டெல்லாம் பாடிய அந்த மாமனிதர் பிறப்பால் தமிழரில்லைதான், ஆனால் அவரது குரல் தமிழையும் அதன் அழகையும்  இனி வரும் காலத்துக்கும் சொல்லிக் கொண்டேயிருக்கும்.

பிரதிவாதி பயங்கரம் ஸ்ரீநிவாஸ் என்கிற பி.பி.ஸ்ரீநிவாஸ் பிறப்பால் தெலுங்கர். ஆனால் தன் வாழ்நாளை தமிழகத்தில் வாழ்ந்து முடித்தவர். அவரை நான் சந்தித்து நான்கைந்து வருடங்களுக்கு மேலிருக்கும். உட்லேண்ட்ஸ் ட்ரைவ் இன்னில்...மாலை நாலு மணி வாக்கில், அநேகமாய் தினமும் பார்க்க முடியும்.

தங்கச் சரிகை வேய்ந்த தலைப்பாகை, கசங்கிய பட்டு அங்கவஸ்திரம்,  கண்ணாடி,கலர்கலராய் பேனாக்கள்,  நிறைய துண்டுக் காகிதங்கள் என வீங்கியிருக்கும் அவரது சட்டை பாக்கெட். வலது கையில் கத்தையாய் ஒரு கட்டு பேப்பர் வைத்திருப்பார். இடது தோள்பட்டையில் ஒரு ஜோல்னா பை. டைரி ஒன்றும் பார்த்ததாய் நியாபகம்.

அவருக்கும், அவருக்கு பரிமாறும் பரிசாகரருக்குமான உறவு மிகவும் அலாதியானது. தனக்கு இன்னது வேண்டுமென அவரும் சொல்ல மாட்டார், ஓட்டல் ஊழியரும் கேட்க மாட்டார். ஒரு டம்ளரில் தண்ணிர் வரும், அதைத்  தொடர்ந்து ஒரு காஃபியோ/டீயோ வரும். தன் பையில் இருந்து ஒரு மேரி பிஸ்கெட் பாக்கெட்டை எடுப்பார். ஒரு சில பிஸ்கெட்டுகளை அந்த காஃபியில் தொட்டு சாப்பிடுவார். தன் சுற்றத்தை கவனிக்காத ஒரு ஏகாந்தியாய் தன் பிஸ்கெட்டையும், காஃபியையும் ருசித்துக் கொண்டிருப்பார்.

பிஸ்கெட்டும், காஃபியும் முடிந்த உடன், தான் கொண்டு வந்திருக்கும் பேப்பரை எடுத்து வைத்துக் கொண்டு தீவிரமான யோசனையுடன் எதையோ எழுதிக் கொண்டிருப்பார். அங்கு வந்து போகும் எல்லோருக்கும் அவரைத் தெரியும். ஆனாலும் யாரும் அவரிடம் வலியப் போய் பேசியதை நான் பார்த்ததில்லை. அவருடைய உலகத்தில் அவர் தனியனாய் இருந்தார் என்றே சொல்லலாம்.  எனக்கிருந்த தயக்கத்தையும் மீறி இரண்டுடொரு தடவை அவருடன் ஒன்றிரண்டு வார்த்தைகள் பேசியிருக்கிறேன்.

ஒரு தடவை தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு அவரிடம் போய், ”சார், நான் உங்கள் தீவிரமான ரசிகன்” என்று சொன்ன போது, கண்ணாடியை உயர்த்திப் பார்த்தவர், என்ன நினைத்தாரோ...கணீரென்ற குரலில் ”நல்லாயிருங்க” என ஒற்றை வார்த்தையோடு அந்த உரையாடலை முடித்துக் கொண்டு தொடர்ந்து எழுத ஆரம்பித்து விட்டார். ஒரு ஆட்டோக்ராஃப் கேட்கும் தைரியம் கூட எனக்கு அப்போது வரவில்லை.

ஏனெனில் எனக்கு அவர் மீதிருந்த பிரமிப்பு அத்தகையது. பால்யம் தொட்டு நான் ஆராதித்த ஒரு பாடகர், அவரைப் போல பாட வேண்டுமென நினைத்து  முயற்சித்த போதில்தான் அவரது மேதமை புரிந்தது.தளராத எழுத்தாளர், கவிஞர்.....அதிலும் கன்னடம், ஆங்கிலம், தமிழ், தெலுங்கு,ஹிந்தி இப்படி எட்டு மொழிகளிலும் கவிதை எழுதும் ஆற்றல் கொண்ட கவிஞர் அவர்.

உட்லேண்ட்ஸ் ட்ரைவ் இன் நாட்களைப் பற்றி பத்தி பத்தியாய் நிறைய எழுதலாம். பறவைகள் சரணாலயம் மாதிரி அது மனிதர்களின் சரணாலயம் . விதம் விதமான மனிதர்கள் வந்து குவிந்து தங்களை ஆசுவாசப் படுத்திக் கொண்டு போகும் இடம். தீடீரென ஒரு நாளில் அந்த இடத்தை அரசு கையகப் படுத்திய போது என் போல ட்ரைவ் இன் ரசிகர்கள் பலரும் மீளா துயரில் ஆழ்ந்தோம் என்றால் மிகையில்லை.

ட்ரைவ் இன் ல் பல சினிமா பிரபலங்களை சர்வ சாதாரணமாய் பார்க்க முடியும். கவுண்டமணி துவங்கி, ரகுவரன் வரை எத்தனையெத்தனையோ பிரபலங்கள் நம்மிடையே சர்வசாதாரணர்களாய் உலா வருவார்கள்.ட்ரைவ் இன் மூடப் பட்ட பின்னர் அவரை நான் பார்க்கவில்லை. ஒரு சில தொலைக் காட்சி நிகழ்வுகளில் பார்த்ததோடு சரி.

என்னுடைய அவதானிப்பில் தமிழ் சினிமாவில் இரண்டே வகையான ஆண் பாடகர்கள்தான் இருக்கின்றனர். கனத்த, கம்பீரத்தோடு உயிரை உலுக்கும் சாரீரம் கொண்டவர்கள். இந்த பாரம்பரியம் கிட்டப்பாவில் துவங்கி பாகவதர் வழியே,சிதம்பரம் ஜெயராமன், கண்டசாலா, டி.எம்.எஸ், சீர்காழி வரிசையில் மலேசியா வாசுதேவனோடு முடிந்து விட்ட ஒரு வகையினர்.

மற்றொரு வகையினர் உயிரை வருடும் மென்மையான சாரீரத்துக்குச் சொந்தக் காரர்கள். டி.ஆர். மகாலிங்கம், திருச்சி லோகநாதன், ஏ.எம்.ராஜா,பி.பி.ஸ்ரீநிவாஸ் வழியே ஜேசுதாஸ் என இன்றைக்கிருக்கும் அநேக பாடகர்கள் இந்த வகையினர்தான். எஸ்.பி.பி இரண்டும் கலந்த கலவை, தனிப்பிறவி. ஏ.எம்.ராஜாவின் மென்மையான குரலுக்கு கொஞ்சம் மெருகும், குழைவும் சேர்த்தால் அதுதான் பி.பி.ஸ்ரீநிவாஸ் குரல் என்பதாக நான் ஒரு தீர்மானத்தில் இருக்கிறவன்.

ஆந்திராவில் பிறந்திருந்தாலும் தன் வாழ்க்கை முழுவதையும் சென்னையில் வாழ்ந்து முடித்த இந்த மனிதருக்கு நியாயமாய் கிடைத்திருக்க வேண்டிய அங்கீகாரமோ, கௌரவமோ தரப் படவில்லை என்பது வருத்தமான செய்தி. அவ்வளவு ஏன், தமிழக அரசின் கலைமாமனி பட்டம் கூட இவருக்குத் தரப்படவில்லை.

அவர்கள் தராவிட்டால் என்ன, என் போன்ற லட்சோப லட்சம் ரசிகர்களின் உள்ளத்தில் கலையாத மாமணியாய் அந்த மனிதர் விளங்குகிறார். இனியும் விளங்குவார்.